Przyglądała się mojej twarzy, szukając na niej wahania.
Potem skinęła głową, ale wiedziałem, że odpowiedź nie uspokoiła jej nerwów.
Ron i ja zarezerwowaliśmy miejsca kilka rzędów za moimi rodzicami.
Bardzo nam się podobały, ale dziesięciogodzinny lot był zbyt długi, żeby słuchać narzekań taty na kawę w samolocie.
Chcieliśmy również mieć odrobinę prywatności.
Moi rodzice mieli dwa miejsca przy przejściu w środkowej części samolotu, a jedno obok nich. Założyliśmy, że trzecie miejsce będzie należało do jakiegoś cichego podróżnego, który planował przespać większość lotu.
Wydawało się to całkiem nieszkodliwe.
Kiedy rozpoczęło się wejście na pokład, moja matka sprawdziła swój paszport co najmniej pięć razy.
„Kelly” – powiedział mój tata – „oni już to zeskanowali”.
“Ja wiem.”
„To dlaczego wciąż trzymasz to w tajemnicy, jakby ktoś miał zamiar ukraść ci tożsamość, zanim dotrzemy do rzędu 24?”
„Bo różne rzeczy się zdarzają.”
“Nic się nie dzieje.”
Spojrzała na niego zmarszczonymi brwiami.
„Dokładnie to samo mówią ludzie, zanim coś się wydarzy”.
Ron zakrył śmiech kaszlem.
Powoli ruszyliśmy wzdłuż nawy.
Pasażerowie wkładali walizki do schowków bagażowych nad siedzeniami, blokowali ruch i przepraszali, nie ruszając się z miejsca.
Mój ojciec szedł przed nami, niosąc torbę mojej matki, ponieważ była ona przepełniona.
Gdy dotarliśmy do rzędu siedzeń moich rodziców, ktoś już siedział na miejscu przy oknie.
Wyglądała młodo.
Bardzo młody.
Później przedstawiła się jako Nancy i powiedziała, że ma 22 lata.
Problemem nie był jej wiek, ale to, w co była ubrana.
Nancy miała na sobie wyjątkowo skąpe bikini, a na nim jedynie przezroczystą, niemal transparentną sukienkę.
Wyglądała, jakby dopiero co wyszła z imprezy na plaży, zanim jeszcze przekroczyliśmy bramę w USA
Przez chwilę myślałem, że wsiadła do samolotu w pośpiechu, zaraz po wyjściu z basenu.
Potem przypomniałem sobie, że dopiero był ranek.
Nancy podniosła wzrok znad telefonu i się uśmiechnęła.
“Hej.”
Mój tata skinął jej uprzejmie głową.
Moja mama zatrzymała się w przejściu.
Ludzie zaczęli gromadzić się za nami, ale ona się nie ruszyła.
“Mamo?” zapytałem.
“Nic mi nie jest.”
Nie było z nią dobrze.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
