Gdybym kiedykolwiek winiła siebie za to, że nie byłam przy niej do końca, to ona chciałaby, żebym przestała.
Wiedziała, że ją kocham.
Ona zawsze wiedziała.
Pochyliłam się i płakałam.
Lata poczucia winy wyszły na wierzch w jednej chwili.
Susan dotknęła mojego ramienia.
„Powiedziałam jej, że będziesz obwiniać siebie” – powiedziała cicho.
Spojrzałem w górę.
“Co?”
„Ona znała cię zbyt dobrze.”
Na jej twarzy pojawił się delikatny uśmiech.
„Powiedziała mi: »Sam zawsze uważa, że miłość oznacza naprawianie rzeczy«”.
Ze śmiechu wyrwały mi się łzy.
To brzmiało dokładnie jak mama.
„Poprosiła mnie, żebym przetrzymał je do czasu, aż nadejdzie właściwy czas.”
Susan rozejrzała się po pokoju.
„Po jej śmierci myślałem, żeby je wysłać. Ale lata później przeprowadziłeś się na drugą stronę ulicy”.
„Rozpoznałeś mnie?”
„Pierwszy tydzień”.
„I nigdy nic nie powiedziałeś?”
Susan uśmiechnęła się lekko.
Wielokrotnie chciałem ci dać te listy, ale byłeś uprzejmy, zajęty i zamknięty w sobie. Nie byłeś gotowy.
Spojrzałem na paczkę.
„A teraz?”
„Teraz siedzisz przy moim łóżku każdej nocy o 21:00 i opowiadasz mi, jak ją zawiodłeś”.
Susan ścisnęła moją dłoń.
„Musiałeś usłyszeć prawdę od niej, nie ode mnie”.
Następnie zwróciła się do Grega.
„I teraz rozumiesz, dlaczego Sam mnie tu przyprowadził.”
Greg przełknął ślinę.
„Myślałem, że chce zdobyć twój dom.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
