Osoba, która wcześniej przygotowywała posiłki, zarządzała finansami, dowoziła na spotkania lub zajmowała się domem rodzinnym, może nagle potrzebować pomocy w tych samych obowiązkach.
Dla małżonka udzielającego pomocy zmiana ta może mieć zarówno charakter praktyczny, jak i emocjonalny.
Osoba, którą kochają, nadal jest przy nich, ale kształt ich wspólnego życia może ulec zmianie.
Zwykłe rozmowy stają się dyskusjami o lekach, wizytach u lekarza, wynikach badań i możliwościach leczenia.
Plany podróży lub przejścia na emeryturę mogą zostać zastąpione obawami o wizyty w szpitalu, sprzęt medyczny i o to, czy gospodarstwo domowe będzie w stanie bezpiecznie funkcjonować bez pomocy z zewnątrz.
Nawet najprostsze codzienne czynności mogą wymagać starannego planowania.
Para może nie tylko musieć przystosować się do choroby, ale także do utraty przyszłości, którą kiedyś sobie wyobrażała.
To doświadczenie może wywołać skomplikowaną mieszankę emocji.
Obok smutku, frustracji, strachu i wyczerpania może pojawić się także czułość i wdzięczność.
Oddany małżonek może szczerze chcieć sprawować opiekę, ale jednocześnie czuć się przytłoczonym odpowiedzialnością.
Emocje te nie muszą być sprzeczne.
Miłość nie eliminuje ograniczeń fizycznych, presji finansowej i potrzeby odpoczynku.
Nawet najszczersze oddanie nie zastąpi profesjonalnej pomocy medycznej w sytuacji, gdy potrzeby danej osoby przekraczają możliwości, jakie może zapewnić jej członek rodziny.
Zrozumienie tego rozróżnienia jest kluczowe przy omawianiu trudnych realiów opieki.
Niewidoczne obowiązki opiekunów rodzinnych
Na całym świecie ogromną ilość opieki zapewniają nie szpitale czy placówki opieki stacjonarnej, lecz krewni mieszkający w zwykłych domach.
Małżonkowie, dorosłe dzieci, rodzeństwo i inni członkowie rodziny często podejmują się obowiązków, które w przeciwnym razie wymagałyby pomocy fachowca.
Wiele osób zaczyna od zadań, które wydają się łatwe do wykonania.
Mąż może przypominać żonie o zażyciu leków.
Córka może zawieźć ojca na wizytę lekarską.
Jeden z partnerów może zacząć przygotowywać posiłki, ponieważ druga osoba ma trudności z dłuższym staniem.
Na pierwszy rzut oka zmiany te mogą wydawać się naturalnym wyrazem uczuć.
Z czasem jednak obowiązki opiekuńcze mogą się rozszerzyć.
Członek rodziny może zostać przejęty przez osobę chorą i jej obowiązki związane z monitorowaniem objawów, koordynowaniem leczenia, pomaganiem w poruszaniu się, zarządzaniem receptami, przygotowywaniem posiłków, dbaniem o higienę i reagowaniem na sytuacje awaryjne.
Niektórzy opiekunowie zajmują się również dokumentacją ubezpieczeniową, rachunkami domowymi, transportem i komunikacją z lekarzami.
Gdy osoba wymagająca opieki wymaga pomocy przez całą noc, opiekun może mieć trudności z uzyskaniem nieprzerwanego snu.
W bardziej wymagających sytuacjach stan zdrowia opiekuna może zacząć się pogarszać.
Ból pleców, zmęczenie, stres, lęk i zaburzona codzienność mogą stać się częścią naszego codziennego życia.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
