Rozdział 1
Emma nigdy nie uważała się za osobę nieostrożną.
Nie była osobą, która zostawia zapalone świece, kładąc się spać. Nie paliła. Dwa razy sprawdzała zamki przed zaśnięciem. Odłączała urządzenia elektryczne, gdy tylko sobie o tym przypomniała. Uważała się za osobę dość ostrożną, taką, która wierzyła, że poważne wypadki zdarzają się, gdy ktoś zrobił coś ewidentnie lekkomyślnego.
A jednak każdej nocy robiła jedną rzecz, nie myśląc o tym.
Wzięła telefon do łóżka.
Było tam, gdy odpowiadała na ostatnie wiadomości. Było tam, gdy oglądała krótkie filmiki z przyciszonym dźwiękiem. Było tam, gdy sprawdzała pogodę na następny poranek, po raz ostatni przeglądała media społecznościowe i obiecywała sobie, że odłoży telefon po „jeszcze jednej”.
W końcu wyczerpanie zawsze zwyciężało.
Emma kładła telefon obok poduszki, podłączała ładowarkę, naciągała koc na ramiona i zamykała oczy.
Czasami trzymała telefon w dłoni aż do zaśnięcia.
Innymi nocami umieszczała go pod krawędzią poduszki, ponieważ nie chciała, żeby światło z ekranu jej przeszkadzało.
Było to dla niej tak zwyczajne, że nigdy nie uważała tego za kwestię bezpieczeństwa.
Miliony ludzi robią coś podobnego.
Telefon obok łóżka.
Ładowarka podłączona do gniazdka.
Ciepły koc.
Zmęczona osoba.
Nic dramatycznego.
Nic, co wyglądałoby niebezpiecznie.
Aż pewnej nocy coś poszło strasznie nie tak.
Noc, która zaczęła się jak każda inna noc
Był ciepły lipcowy wieczór.
Noc, w której powietrze zdawało się trzymać ciepło, nawet gdy słońce już zniknęło.
Emma spędziła dzień, przechodząc od jednego obowiązku do drugiego. Kiedy w końcu dotarła do sypialni, była wyczerpana.
Jej ciało pragnęło snu.
Jej umysł domagał się jeszcze kilku minut rozrywki.
Przebrała się w wygodne ubranie, położyła się do łóżka i sięgnęła po telefon.
Były czekające wiadomości.
Kilka powiadomień.
Filmik, który ktoś jej wysłał.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
