Kiedy ktoś powiedział: „Myślę, że to żyje”, cała atmosfera uległa zmianie.
To zdanie dało naszym mózgom historię.
Nagle wszystko zdawało się to potwierdzać.
Zakrzywiony kształt przypominał ciało.
Ciemny czubek wyglądał jak głowa.
Ślady wyglądały jak żyły lub obrażenia.
Mokra powierzchnia wyglądała jak śluz.
Żadna z tych interpretacji nie wydawała się oczywista, dopóki nie poczuliśmy strachu.
Strach zmienił sposób, w jaki badaliśmy obiekt.
To forma przetwarzania odgórnego . Nasze oczekiwania mogą wpływać na sposób, w jaki interpretujemy informacje sensoryczne.
Jeśli ktoś pokaże Ci rozmazany obraz i powie: „Na tym zdjęciu ukryte jest niebezpieczne zwierzę”, możesz zacząć szukać oczu, zębów lub pazurów.
Jeśli ta sama osoba powie: „Na tym zdjęciu jest dziecięca zabawka”, Twój mózg będzie szukał zupełnie innych wzorców.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
