“I didn’t ask you to leave today.”
Rachel flinched.
Hope stepped closer to me.
“If I ever meet you again, I choose when and where. And you don’t contact Mom behind my back.”
“Okay.”
Then Hope held out her hand.
Rachel looked confused.
“How am I supposed to trust you now?”
“The rabbit.”
Advertisement
Rachel’s face tightened.
“But…”
“Please.”
Rachel stared at Bunny for several seconds before giving him back.
Hope pressed the old stuffed rabbit against her chest.
“The rabbit.”
She hadn’t done that since she was little.
Rachel walked toward her car alone.
Before getting inside, she turned around.
“I do love you.”
Hope didn’t answer.
Rachel drove away.
Rachel walked toward her car alone.
For a long time, Hope and I stayed on the front steps.
Finally, she said, “Are you mad at me?”
“Yes.”
She nodded.
Advertisement
“Domyśliłem się.”
„Jestem zraniony. I żałuję, że mi nie zaufałeś.”
“Jesteś na mnie zły?”
Spojrzała na Króliczka.
„Nigdy jej nie powiedziałam, że jest moją matką. Powiedziałam jej, że jesteś moją matką. Za każdym razem, gdy naciskała za bardzo, mówiłam jej o tym”. Zrobiła pauzę. „Myślę, że to, że byłam zmuszana do porzucenia mnie, naprawdę ją zniszczyło”.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
