— Zanim wszystko zaczęło boleć.

Usiadłam obok niej.

— Nie musisz wymazywać życia, które miałaś przed nami — powiedziałam. — Twoja mama jest częścią ciebie. Twoje wspomnienia są częścią ciebie. To, że ją kochasz, niczego nam nie odbiera.

Jej oczy wypełniły się łzami.

— Nie jesteśmy tutaj po to, żeby ją zastąpić — kontynuowałam. — Jesteśmy tutaj, żeby również cię kochać.

Tego wieczoru, zanim wyszłam z jej pokoju, Ava wyciągnęła rękę i złapała mnie za dłoń.

Dla dziecka, które nauczyło się, by nie przywiązywać się zbyt mocno do żadnej osoby, było to coś ogromnego.

To, co Marie dla niej zachowała

Obligacje oszczędnościowe były prawdziwe.

Nie wystarczyłoby ich, by uczynić Avę bogatą, ale mogły pomóc jej w opłaceniu studiów, szkolenia lub przystosowanego mieszkania, kiedy dorośnie.

Kiedy Daniel jej to wyjaśnił, Ava wpatrywała się w niego.

— Ona naprawdę to wszystko odłożyła dla mnie?

— Tak.

— Nawet kiedy byłam mała?

— Zwłaszcza kiedy byłaś mała.

Ava spuściła wzrok.

Potem wyszeptała:

— Ona mnie kochała.

Daniel usiadł obok niej.