„Usunięcie danych z profilu administratora pana Whitmore’a nastąpiło o 4:12 rano”
Pięć minut zanim kamery zaczęły ponownie nagrywać.
Pięć minut przed zniknięciem Nathana z mojego domu.
Rozdział trzeci
Cena romansu
Trzy dni po tym, jak Nathan oskarżył mnie o noszenie dziecka innego mężczyzny, mój prawnik pokazał mi dokładnie, ile to oskarżenie może być dla niego warte.
Czternaście milionów dolarów.
Megan Price położyła między nami na stole naszą umowę poślubną.
Zadzwoniłem do niej natychmiast po tym, jak dowiedziałem się, że konto administratora Nathana usunęło nagranie z monitoringu. Przybyła do mnie przed wschodem słońca, niosąc kawę, laptopa i wyraz twarzy, który zazwyczaj rezerwowała na wrogie przejęcia korporacyjne.
„Powiedz mi, że pamiętasz, jak to podpisywałeś” – powiedziała.
„Pamiętam, że Nathan na tym nalegał”.
Umowę sporządzono dwa lata wcześniej, wkrótce po śmierci mojego ojca, który zapisał mi pięćdziesiąt dwa procent udziałów w Whitmore Medical Technologies.
Nathan posiadał osiemnaście procent. Pozostałą część stanowili inwestorzy zewnętrzni.
Nathan powiedział wtedy, że umowa chroniła firmę, gdyby któreś z nas naraziło dobre imię rodziny na hańbę. Ja byłem w żałobie, zajmowałem się pogrzebem ojca i starałem się nie dopuścić do paniki u ośmiuset pracowników.
Podpisałem tam, gdzie kazał mi Nathan.
Megan otworzyła stronę trzydziestą siódmą.
Klauzula ta pozwalała „niewinnemu małżonkowi” na zakup udziałów drugiego małżonka po ich pierwotnej wartości szacunkowej, jeśli małżeństwo zakończyło się z powodu udowodnionego cudzołóstwa.
Początkowa wartość moich akcji wynosiła 3,2 miliona dolarów.
Teraz ich wartość przekroczyła 17 milionów dolarów.
„Jeśli Nathan przekona sąd, że oszukiwałaś” – powiedziała Megan – „będzie mógł zmusić cię do sprzedaży akcji za czternaście milionów mniej niż ich obecna wartość”.
„A w połączeniu z jego udziałami—”
„Byłby w stanie kontrolować siedemdziesiąt procent firmy”.
Wpatrywałem się w umowę.
Oskarżenie Nathana zaczęło się kilka sekund po tym, jak dr Hart ogłosił sześciotygodniową różnicę. Otworzył kalendarz tak szybko, że wyglądało to niemal jak wyuczony gest.
„Nie zapytał, czy dzieci są bezpieczne” – szepnęłam.
Megan zamknęła teczkę. „Zapytał, kiedy zostały poczęte”.
Zadzwonił mój telefon.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
