Cześć, kochanie. Byłaś tu. Istniałaś.
Robert za mną wydał złamany dźwięk.
Odwróciłem się.
„Rozumiem, dlaczego trzymałeś Ivy” – powiedziałem. „I rozumiem, dlaczego trzymałeś Claudię. Byłem na operacji”.
Przyjrzałem się śladom stóp.
“Byłeś tutaj. Istniałeś.”
„Nie potrafię jeszcze wybaczyć wszystkiego, co wybrałeś po tym, jak się obudziłem”.
Robert skinął głową przez łzy.
“Dzisiaj musisz spać na dole.”
Robert skinął głową.
“Będę.”
Spojrzałem na odcisk stopy Claudii między nami.
„Musimy porozmawiać z Williem.”
“Będę.”
Jego twarz się napięła.
„On myśli, że ona żyje”.
“Ja wiem.”
„Nie, Robert. On myśli, że Claire ją ma. Oszczędzał pieniądze, żeby sprowadzić siostrę do domu”.
Robert zasłonił oczy.
“Powinienem był zauważyć.”
„On myśli, że ona żyje”.
“Ja też.”
To go zatrzymało.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
