Część 3
Vivian zorganizowała ostatnią konferencję prasową, zanim zdała sobie sprawę, że kamery nie są po to, by okazywać współczucie.
Stała na schodach rodzinnego budynku fundacji w czarnej sukience, Marcus obok niej. Oboje udawali, że przeżycie Clary to „cud po tragicznym nieporozumieniu medycznym”. Myśleli, że pieniądze wciąż mogą złagodzić próbę morderstwa.
Potem przybył agent Pierce z nakazami.
Mikrofony wszystko uchwyciły.
„Vivian Holloway” – powiedział – „jesteś aresztowana za spisek mający na celu popełnienie morderstwa, oszustwo medyczne, bezprawne przetrzymywanie i usiłowanie zniszczenia dowodów”.
Jej twarz stężała. „To absurd”.
Marcus odepchnął reportera. „Nie masz żadnych dowodów”.
Wyszedłem zza kordonu policyjnego.
Zobaczył mnie i zaśmiał się raz, dziko i brzydko. „Ty? To przez ciebie?”
„Nie” – powiedziałem. „To dlatego, że pośpieszyłeś się z kremacją, zanim sprawdziłeś, czy ofiara nie żyje”.
Drzwi za nami się otworzyły. Doktor Lorne został wyprowadzony w kajdankach przez agentów federalnych. Złamał się w ciągu dwóch godzin od przesłuchania. W dokumentacji jego kliniki widniała wpłata gotówkowa z konta fundacji Vivian, sfałszowany akt zgonu oraz mieszanka leków, która miała sprawić, że Clara będzie wyglądała na martwą na tyle długo, by można ją było skremować.
Żywy.
Słowo to rozprzestrzeniło się wśród tłumu niczym ogień.
Vivian rzuciła się na mnie. „Ona chciała mi wszystko oddać!”
„Do jej dziecka” – powiedziałem. „Do twojego wnuka”.
Marcus krzyknął: „Te pieniądze były nasze, zanim ona je roztrwoniła!”
Wszystkie kamery zwróciły się w jego stronę.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
