Nosząc pamięć o ojcu, nie żyjąc w nim
Paris nigdy nie twierdziła, że wpływ Michaela Jacksona zniknął z jej życia.
Jego pamięć nadal ma dla niej duże znaczenie.
Uhonorowała go poprzez wykonanie tatuaży i publiczne hołdy, a także wielokrotnie mówiła o łączącej ich relacji.
Jednocześnie, aby okazać szacunek rodzicowi, nie trzeba stawać się tym rodzicem.
To właśnie w tym miejscu historia Paris staje się bliższa czytelnikowi, nawet pomijając niezwykłe okoliczności związane ze sławą.
Wiele osób dorasta, mając zakorzenione w nich oczekiwania, które narzuciły im rodziny.
Niektórzy dziedziczą rodzinny biznes.
Inni czują presję, by wykonywać ten sam zawód, co rodzice.
Od niektórych osób oczekuje się określonego zachowania ze względu na nazwisko, kulturę, społeczność, w której żyją, czy wychowanie.
Wersja tej walki w Paryżu rozgrywa się na niezwykle szeroką skalę.
Dziedzictwo jej ojca jest ogromne i trwałe. Muzyka Michaela Jacksona jest nadal grana na całym świecie, a dyskusje o jego życiu trwają długo po jego śmierci.
Paryż nie może całkowicie odciąć się od tej historii.
Nie wydaje się też, aby chciała je wymazać.
Zamiast tego wyzwaniem było nauczenie się, jak pielęgnować tę historię, nie pozwalając, by stała się ona całą jej tożsamością.
Życie z publiczną debatą na temat Michaela Jacksona
Dotyczą one kogoś, kogo kochała osobiście.
To stwarza niezwykle trudną sytuację.
Społeczeństwo często oczekuje, że dzieci sławnych osób będą reprezentować swoich rodziców — będą ich tłumaczyć, bronić, potępiać lub odpowiadać na pytania dotyczące wydarzeń, których nie były naocznymi świadkami.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
