Każde dziecko jego pierwszego dziecka, rozpoczynające naukę muzyki, natychmiast spotkałoby się z porównaniami.
Mimo to Paris zdecydowała się tworzyć muzykę — jednak nie oznaczało to, że chciała stać się żeńską wersją swojego ojca.
Jej zainteresowania muzyczne poszły w innym kierunku.
Założyła zespół The Soundflowers z muzykiem Gabrielem Glennem, a duet wydał w 2020 roku EP-kę o tym samym tytule. Projekt skłaniał się ku wpływom muzyki akustycznej, folkowej i alternatywnej, a nie popowi, funkowi, dance i R&B, które najczęściej kojarzą się z Michaelem Jacksonem.
Później Paris kontynuowała rozwijanie swojej twórczości jako artystka solowa.
Różnica w stylu ma znaczenie, ponieważ odzwierciedla coś kluczowego dla jej tożsamości.
Nie wydawała się zainteresowana rywalizacją ze spuścizną swojego ojca.
Próba odtworzenia kariery Michaela Jacksona byłaby praktycznie niemożliwa i ograniczona pod względem artystycznym.
Zamiast tego muzyka Parisa kładzie nacisk na wrażliwość, introspekcję, aranżacje oparte na gitarze i emocjonalne opowiadanie historii.
Jej podejście przekazuje prostą ideę:
Może odziedziczyć miłość do muzyki, nie odziedziczając jednak obowiązku tworzenia tej samej muzyki.
To wyróżnienie może stanowić jeden z najważniejszych elementów jej rozwoju artystycznego.
Nosząc pamięć o ojcu, nie żyjąc w nim
Paris nigdy nie twierdziła, że wpływ Michaela Jacksona zniknął z jej życia.
Jego pamięć nadal ma dla niej duże znaczenie.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
