Świeża pościel.
Sprzątanie łazienki.
Ubrania prane ręcznie.
W dalszym ciągu były tam wypisane wszystkie absurdalne żądania.
Ale ona skreśliła wszystkie linijki.
Poniżej napisała:
**Rzeczy, których Evelyn nigdy mi nie była winna.**
Poniżej tego:
**Rzeczy, które jestem sobie winna: pracę, budżet, niezależność, rozsądek i wystarczająco dużo pokory, by nigdy nie wręczać innej dorosłej kobiecie listy obowiązków domowych.**
Spojrzałem na nią.
„Zachowałeś to?”
„Znalazłem to w mojej walizce.”
„Założyłem, że to wyrzuciłeś.”
„Prawie mi się udało.”
Zawahała się.
„Czy mogę cię o coś zapytać?”
“Tak.”
„Dlaczego tamtej nocy powiedziałeś „dobrze?”
Przypomniałem sobie, jak stała w holu obok dwóch wielkich waliz i mówiła do mnie, jakbym był wynajętym pracownikiem.
„Bo kłótnia z tobą o godzinie jedenastej nic by nie dała”.
„Więc planowałeś zasadzkę o szóstej?”
„Nie nazwałbym tego zasadzką.”
Spojrzała na mnie.
„Na śniadaniu był prawnik.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
