Zapadła cisza.
— Gdzie jesteś?
— W domu.
— Przyjadę.
— Marta…
— Niczego nie podpisuj.
— Niczego nie podpisałam.
— Nie przelewaj pieniędzy. Nie zgadzaj się na żadne ustalenia przez telefon. I zbierz dokumenty.
Spojrzałam w stronę gabinetu.
— Jakie?
— Wszystkie.
Przyjechała czterdzieści minut później.
Nie zaczęła od pytań.
Przytuliła mnie.
Dopiero potem zrobiła herbatę i powiedziała:
— Teraz opowiedz mi dokładnie, co powiedział.
Kiedy powtórzyłam zdanie o mieszkaniu i samochodzie, Marta uniosła brwi.
— Powiedział, że mieszkanie jest jego?
– NIE.
— Dlaczego?
— Bo to on je kupił.
Marta odstawiła kubek.
— Anka, kiedy kupiliście to mieszkanie?
— Siedem lat temu.
— A pieniądze na wkład własny?
Nie odpowiedziałam od razu.
Poszłam do gabinetu.
Na najwyższej półce szafy stało szare pudełko.
Marek nigdy do niego nie zaglądał.
Trzymałam tam dokumenty po ojcu.
Wyjęłam teczkę.
W środku był akt notarialny sprzedaży niewielkiej działki pod Łodzią, którą odziedziczyłam po rodzicach.
Działkę sprzedałam osiem lat wcześniej.
Sto osiemdziesiąt tysięcy złotych.
Sto sześćdziesiąt tysięcy przelałam kilka dni później jako wkład własny na nasze mieszkanie.
Marta przeczytała dokumenty.
Potem spojrzała na mnie.
— On pamięta?
— Kiedyś pamiętał.
To właśnie był pierwszy szczegół, którego Marek nie wziął pod uwagę.
Ale nie ostatni.
Samochód rzeczywiście kupił.
Przynajmniej tak mu się wydawało.
Dwa lata wcześniej jego firma miała problemy i przez kilka miesięcy praktycznie nie przynosił pieniędzy do domu. Samochód kosztował sto dwanaście tysięcy.
Sześćdziesiąt tysięcy pochodziło z mojego konta.
Miałam przelew.
Tytuł?
„Na samochód Marka”.
Marta pokręciła głową.
— Czasami ludzie są zadziwiająco pewni rzeczy, których nigdy nie sprawdzili.
Ale prawdziwa niespodzianka czekała następnego ranka.
O 9:12 zadzwoniła księgowa z firmy Marka.
— Pani Anno, przepraszam, że przeszkadzam. Czy Marek jest z panią?
— Nie.
— Rozumiem.
Jej głos był dziwnie napięty.
— Czy coś się stało?
— Nie wiem, czy powinnam…
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
