Krok 4: Lek powoli wlewano do lejka. Pusta rurka doprowadzała go do tylnej części języka konia.
Krok 5: Koń połknął odruchowo. Ponieważ lek osadzał się w tylnej części języka, koń nie miał innego wyboru, jak tylko połknąć.
Krok 6: Wędzidło zostało usunięte. Obserwowano konia pod kątem oznak stresu (zadławienie, kaszel, kolka).
Nie był to przyjemny proces dla konia. Ale był o wiele bezpieczniejszy i skuteczniejszy niż poprzednie metody.
Dlaczego kolekcjonerzy kochają antyczne drenchery
Przedmioty te stały się pożądanymi przedmiotami kolekcjonerskimi z kilku powodów.
Rzemiosło: Mosiężne i miedziane nalewaki były wykańczane ręcznie, często z pięknymi detalami. Kształty lejków wahają się od prostych stożków po rozbudowane, rozszerzane wzory. Niektóre posiadają ozdobne grawerunki.
Znaczenie historyczne: Stanowią fascynujące połączenie medycyny weterynaryjnej, kowalstwa i historii rolnictwa.
Rzadkość: Wiele z nich zostało wyrzuconych lub przetopionych na złom podczas zbiórek metalu (I i II wojna światowa). Ocalałe egzemplarze są stosunkowo rzadkie.
Tematy do rozmowy: Pojemnik na wodę dla koni na półce zawsze wywołuje pytanie: „Co to jest?”
Potencjał renowacji: Mosiądz i miedź pięknie się czyszczą. Delikatne polerowanie może przywrócić matowemu, zmatowiałemu mebelowi blask.
Wartość: Antyczne poidła dla koni zazwyczaj sprzedają się na aukcjach za 50–200 dolarów, w zależności od stanu, rzadkości i sygnatury. Wyjątkowe egzemplarze (rzadkich producentów, z oryginalnym wyposażeniem) mogą osiągnąć cenę 300–500 dolarów lub więcej.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
