Skala problemu przyczyniła się do powstania silnej motywacji do znalezienia skutecznego sposobu zapobiegania.
Przez wieki lekarze, uzdrowiciele społeczni, naukowcy i pracownicy służby zdrowia publicznego opracowywali i udoskonalali metody, które ostatecznie doprowadziły do powstania szczepień. Mała blizna widoczna dziś u wielu dorosłych jest jednym z trwałych śladów tej niezwykłej, historycznej podróży.
Przed wprowadzeniem szczepionek ludzie szukali ochrony poprzez wariolację
Na długo przed wynalezieniem nowoczesnych szczepień niektóre społeczności odkryły, że przeżycie choroby może czasami uchronić daną osobę przed przyszłymi zakażeniami.
Obserwacja ta doprowadziła do powstania praktyki znanej jako wariolacja.
Wariolacja polegała na celowym narażeniu osoby na kontakt z materiałem pochodzącym ze zmian chorobowych wywołanych ospą prawdziwą w celu wywołania kontrolowanej infekcji i zmniejszenia ryzyka ciężkiego przebiegu choroby w przyszłości. Praktyka ta istniała w niektórych częściach Azji i Afryki, zanim rozpowszechniła się w Europie i obu Amerykach.
Chociaż wariolacja czasami zapewniała ochronę, nie była równoważna ze współczesnymi szczepieniami. Zabieg mógł wywołać prawdziwą ospę, a osoba poddana jej mogła poważnie zachorować. Stwarzał również możliwość rozprzestrzeniania choroby na inne osoby.
Mimo to w czasach, gdy naturalnie występująca ospa prawdziwa stwarzała znaczne ryzyko, niektóre społeczności uważały, że wariolacja może być sposobem na ograniczenie zagrożenia.
Historia tej praktyki przypomina nam również, że wiedza medyczna nigdy nie rozwijała się w jednym kraju czy kulturze. Różne społeczeństwa obserwowały choroby, eksperymentowały z metodami zapobiegawczymi i przekazywały wiedzę między pokoleniami.
Na początku XVIII wieku praktyka ta zyskała większą popularność w Wielkiej Brytanii, po tym jak Lady Mary Wortley Montagu zaobserwowała wariolizację w Imperium Osmańskim i propagowała jej stosowanie. Inne osobistości w Europie i Ameryce Północnej również promowały tę technikę.
Ale nadal potrzebne było bezpieczniejsze podejście.
Kolejny ważny krok naprzód nastąpił dzięki pracom Edwarda Jennera, angielskiego lekarza, którego eksperymenty pomogły stworzyć podstawy szczepień.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
