Poniżej znajdowały się trzy podpisane puste czeki i notatka napisana przez Nathana: „Na rachunki”.
Pudełko przetoczyło się po podłodze strychu, gdy na dnie plecaka znalazłem złożoną notatkę.
„Na rachunki.”
„Nathan,
Proszę, oddaj mi moje karty. Muszę zapłacić za pokój. Nie chcę wypłacać więcej pieniędzy.
Małgorzata.”
Moje ręce zrobiły się zimne.
Potem znalazłem butelkę z lekiem.
Rozpoznałem lekarstwo z kolacji. Na etykiecie widniała godzina 12:00, a trzydniowa butelka była nadal pełna.
” Proszę oddać mi moje karty.”
Zadzwoniłem pod numer Margaret.
Zadzwonił telefon w plecaku.
Wtedy moje zmieszanie przerodziło się w strach.
Wyszukałem główny numer domu, w którym mieszkała Margaret i zadzwoniłem.
Odebrał pracownik.
Zadzwoniłem pod numer Margaret.
Jestem Alison, narzeczona siostrzeńca Margaret. Jest tam?
„Ponieważ mogła zaginąć, mogę potwierdzić, że Nathan wypisał ją po dziewiątej i nigdy nie wróciła”.
Była prawie czwarta.
„Czy udało ci się z nim skontaktować?”
„Próbowaliśmy kilka razy.”
„Jest tutaj. Znalazłem jej telefon, karty, dowód osobisty i leki”.
“Czy ona tam jest?”
„Czy Margaret jest z tobą?”
„Nie, nie jest.”
„W takim razie proszę skontaktować się z władzami. Zrobimy to samo”.
Wziąłem notatkę i lekarstwa do łazienki, zamknąłem drzwi i zadzwoniłem pod numer 911.
***
Nathan stał na zewnątrz.
“Zrobimy to samo.”
“Otwórz drzwi, Alison.”
“Zaraz wyjdę.”
„Z kim tak naprawdę rozmawiasz?”
Dyspozytor powiedział mi, żebym nie wdawał się z nim w konfrontację.
Wsunęłam notatkę i lekarstwa do torebki, sfotografowałam resztę rzeczy i schowałam plecak do schowka.
“Otwórz drzwi, Alison.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
