Potem sięgnęła po moją dłoń.
„Oboje byliśmy sami” – wyszeptała.
“Tak.”
„W tym samym małżeństwie”.
Skinąłem głową.
Jej kciuk lekko przesuwał się po moich palcach.
„Może to była najsmutniejsza część.”
Trzy dni później dr Varga wszedł do pokoju Mai, trzymając w ręku teczkę.
Jej twarz była nieodgadniona.
Wstałem natychmiast.
“Co się stało?”
Najpierw spojrzała na Mayę.
„Znaleźliśmy próbkę.”
Maya przestała oddychać.
„I?” – zapytałem.
Spojrzenie doktora Vargi złagodniało.
„To jest wykonalne”.
Rohit, który siedział przy oknie, wyszeptał: „O mój Boże”.
Ale dr Varga podniósł rękę.
„To nie wszystko.”
Moje serce zaczęło walić.
„Profil tkankowy jest nietypowy. Sugeruje większą zgodność z Mayą niż oczekiwano. Potrzebujemy dodatkowego przetwarzania, a samo to może nie wystarczyć. Jednak w połączeniu z częściowym dopasowaniem dawcy Rohita i obecnymi protokołami przeszczepów, daje nam to realną ścieżkę leczenia”.
Prawdziwy.
Leczenie.
Ścieżka.
Słowa te nie brzmiały jak cud.
Brzmiało to jak odgłos otwierania drzwi.
Maya patrzyła na lekarza, a łzy cicho spływały jej po twarzy.
„Nasze dziecko” – wyszeptała.
Doktor Varga skinął głową.
„W pewnym sensie to dziecko może pomóc cię uratować”.
Maya na oślep sięgnęła po moją dłoń.
Wziąłem to.
I po raz pierwszy odkąd ją znalazłem na tym korytarzu, pozwoliłem sobie uwierzyć, że przyszłość może jeszcze istnieć.
Ale historia się nie skończyła.
Ponieważ dwa tygodnie później, rano w dniu przygotowań Mai do przeszczepu, nadszedł kolejny wynik badania.
A ten fragment pozostawił nawet doktora Vargę bez słowa.
Część 8 — Cud, którego nikt się nie spodziewał
Kiedy wszedł dr Varga, w pokoju panowała niezwykła cisza.
Maya siedziała na łóżku, otulona szarym kocem. Jej twarz wciąż była blada, ciało kruche, ale oczy się zmieniły. Owszem, był w nich strach. Ale teraz płonął w nich też maleńki, uporczywy płomyk.
Znałem ten płomień.
To była Maya, w której się zakochałem.
Kobieta, która kiedyś pokłóciła się ze sprzedawcami warzyw o dziesięć rupii, oddała zaoszczędzone pieniądze dziecku ulicy.
Kobieta, która płakała podczas oglądania filmów i zaprzeczała temu.
Kobieta, która potrafiła zamienić wynajęte mieszkanie w dom z jedną lampą, dwiema roślinami i zapachem herbaty kardamonowej.
Doktor Varga stała u stóp łóżka z teczką w rękach.
„Maya” – powiedziała – „zanim rozpoczniemy kolejną fazę, powtórzyliśmy pełne badania krwi i obrazowanie”.
Maya powoli skinęła głową.
„Coś się stało?”
Lekarz zawahał się.
To wahanie mnie przerażało.
Podszedłem bliżej łóżka.
“Co to jest?”
Doktor Varga wyglądał na niemal zdezorientowanego.
„Aktywność twojego szpiku uległa zmianie”.
Maya mrugnęła.
„Co to znaczy?”
„Oznacza to, że twoje ciało zaczyna wykazywać oznaki regeneracji, których na tym etapie się nie spodziewaliśmy”.
Spojrzałem na nią.
“Powrót do zdrowia?”
„Nie remisja” – szybko wyjaśnił dr Varga. „Jeszcze nie. Ale liczba zachorowań na białaczkę gwałtownie spadła. Znacznie bardziej niż się spodziewano”.
Ręka Mai znalazła moją dłoń pod kocem.
“Jak?”
„Prowadzimy badania. Może to być opóźniona odpowiedź na chemioterapię. Może to być aktywacja układu odpornościowego po zakażeniu. Może to być związane z leczeniem przygotowawczym. Medycyna czasami podaje nam wyniki, zanim da nam wyjaśnienia”.
Rohit, stojąc przy drzwiach, wyszeptał: „Więc… miły szok?”
Doktor Varga po raz pierwszy się uśmiechnął.
„Tak. Dobry szok.”
Ale potem przewróciła stronę.
„Jest jeszcze jedno odkrycie”.
W pomieszczeniu znów zrobiło się ciaśniej.
Uścisk Mai stał się mocniejszy.
„Jakie odkrycie?”
Doktor Varga wziął głęboki oddech.
„Poziom twoich hormonów był nietypowy, więc powtórzyliśmy test dwa razy”.
Spojrzała na Maję i na mnie.
„Maya, jesteś w ciąży.”
Przez chwilę nikt się nie poruszył.
Nikt się nie odezwał.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
