„Słyszałem, że mówiłeś, że zasługuje na coś więcej niż akapit w liście z odmową”.
Oczy mnie piekły.
„Powiedziałem gorsze rzeczy niż to”.
Jego usta prawie się nie poruszały, niemal w uśmiechu.
„Zapłaciłem za zabieg anonimowo”.
Spojrzałam na niego.
„To byłeś ty?”
“Tak.”
“Dlaczego?”
„Bo miałeś rację”.
Moja matka wciąż nie żyła, ale sześć miesięcy później niż się spodziewano. Sześć miesięcy oznaczało ostatnie Boże Narodzenie, ostatnie wiosenne popołudnie w parku, ostatni tort urodzinowy, który uparła się sama udekorować. Przez dwa lata wyobrażałam sobie anonimowego darczyńcę jako komitet, fundację albo miłosiernego administratora. Nigdy nie wyobrażałam sobie mojego nieprzytomnego męża.
„Dlaczego mi nigdy nie powiedziałeś?”
„Nigdy nie planowałem cię poznać”.
„Dlaczego więc dzwoniący powiedział, że mnie wybrałeś?”
Jego wyraz twarzy pociemniał.
„Po śmierci Twojej Matki założyłem w jej imieniu Fundusz Wspierania Pacjentów. Twój Ojciec przyszedł mi podziękować. Później prosił o pracę, a nie o pieniądze. Pomogłem mu zdobyć posadę w firmie zarządzającej nieruchomościami, współpracującej z organizacjami charytatywnymi w Prescott”.
Mój ojciec nigdy mi o tym nie mówił.
„Był dobry” – powiedział Nolan. „Ostrożny. Uczciwy. Potem zacząłem sprawdzać duplikaty faktur powiązanych z funduszem. Poprosiłem go, żeby nie pokazywał oryginałów dokumentów w majątku, bo nie wiedziałem, komu ufać”.
„A potem się rozbiłeś”.
“Tak.”
Doktor Singh wszedł, zanim zdążyłem zadać więcej pytań. Monitor Nolana zaczął się podnosić.
„Dość” – powiedział.
Nolan uścisnął mi dłoń.
„Twój ojciec próbował cię chronić przed Colem”.
Za oknem sypialni pokój wypełnił się pytaniami. Nagle zadzwonił mój telefon z zastrzeżonego numeru. Tym razem usłyszałem głos mojego ojca.
„Mara.”
Ulga niemal powaliła mnie na kolana.
“Gdzie jesteś?”
„Na komisariacie policji w White Plains. Jestem bezpieczny”.
Evelyn nachyliła się do telefonu. „Czy Adrian Cole jest z tobą?”
Mój ojciec gwałtownie wciągnął powietrze. „Nazywał się Adrian Cole, ale to nie było jego prawdziwe imię i nazwisko”.
„Co to było?” zapytał Carter.
„Samuel Price”.
Evelyn usiadła, jakby to imię ją uderzyło.
„Był prywatnym sekretarzem mojego syna” – powiedziała. „Ojciec Nolana ufał mu całkowicie”.
Mój ojciec wyjaśnił, że Price wiedział o jego długach i zaoferował pieniądze, jeśli przestanie zadawać pytania o duplikaty faktur. Później Price zaproponował małżeństwo, twierdząc, że Prescottowie chcą praktycznej kobiety, która będzie chronić interesy Nolana. Kiedy mój ojciec dowiedział się, że ostatecznie będę miał głos Nolana, zrozumiał, że Price chce mieć na mnie wpływ za jego pośrednictwem.
„Wziąłem Pieniądze” – powiedział mój ojciec łamiącym się głosem. „Powiedziałem sobie, że cię chronię. Potem zrozumiałem, że to ja cię do niego dałem”.
„Dlaczego drzwi były otwarte?” zapytałem.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
