Pomimo wszelkich wysiłków, płacz po prostu nie ustawał, a oni nie byli przyzwyczajeni do widoku swojego dziecka płaczącego tak długo i tak głośno.
Po kilku godzinach wyczuli narastającą panikę, więc zabrali go na ostry dyżur. Lepiej dmuchać na zimne, prawda?
Lekarze natychmiast zbadali dziecko. Zmierzyli mu temperaturę i sprawdzili parametry życiowe, a potem jeden z nich powiedział: „To tylko kolka. Nic niezwykłego dla niemowlęcia. Naprawdę nie ma powodu do obaw”.
I szczerze mówiąc, pielęgniarki robiły takie miny, jakby chciały powiedzieć, że dzisiejsi rodzice wyolbrzymiają pewne sprawy.
Rodzicom powiedziano, że proste masaże brzucha w końcu pomogą. Zasugerowali również techniki uspokajające i krople.
Ponieważ tak powiedzieli lekarze, rodzice im uwierzyli i wrócili do domu.
Jednak kolejne kilka dni było prawdziwą walką. Dziecko prawie nie spało z powodu płaczu, który trwał dzień i noc.
Był również wyczerpany, podobnie jak jego mama i tata, którzy czuli, że ich świat się wali, ponieważ nie mogli pomóc swojemu maleństwu.
Nawet gdy się uspokoił, trwało to tylko kilka minut, po czym płacz znów się powtórzył.
Niepokój narastał z każdą godziną. Czuli się bezużyteczni i zaczęli wątpić w swoje zdrowie psychiczne. Najwyraźniej robili coś źle, ale co? Co mogliby zrobić inaczej? Czy przeoczyli coś oczywistego? Niestety, nie mieli żadnych odpowiedzi. Mimo to ufali diagnozie lekarzy. To była jedna rzecz, której nie kwestionowali.
Trzeciej nocy mąż powiedział żonie, że musi się położyć.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
