Podniosła ręce, gdy agenci się zbliżyli.
„Dałem im wszystko.”
W tym i my.
—
CZĘŚĆ 6 — KOBIETA, KTÓRA ZNISZCZYŁA IMPERIUM, ABY URATOWAĆ DZIECKO
O świcie połowa chicagowskiej przestępczej elity znalazła się w areszcie.
Marco.
Samuel.
Pozostali przy życiu kapitanowie Vescari.
Skorumpowani urzędnicy.
Sędziowie.
Bankierzy.
I ja.
Agenci umieścili mnie na tylnym siedzeniu pojazdu opancerzonego, a Zoe krzyczała moje imię z ramion Lily.
„Panie Romano!”
Odwróciłem się zanim drzwi się zamknęły.
Wyrwała się i pobiegła w moją stronę.
Agent próbował ją powstrzymać, ale podniosłem rękę.
Zoe objęła mnie w talii.
Obiecałeś, że nie odejdziesz.
Te słowa niemal mnie załamały.
Uklękłam pomimo bólu w ramieniu.
„Obiecałem, że przyjdę za tobą.”
Jej oczy napełniły się łzami.
„Wychodzisz.”
„Przez jakiś czas.”
„Bo jesteś zły?”
Cały cmentarz zdawał się ucichnąć.
Spojrzałem na przestraszone dziecko, które zniszczyło mi buty, ujawniło zdrajcę, nosiło klucz do prawdy zmarłego i przypomniało mi, że strach to nie to samo, co szacunek.
„Zrobiłem złe rzeczy” – powiedziałem. „Ale teraz staram się zrobić jedną dobrą rzecz”.
“Co?”
„Upewnij się, że nikt już nigdy nie przyjdzie po ciebie ani po twoją matkę”.
Wcisnęła mi do ręki rysunek kredką.
Na tym zdjęciu widać cztery osoby stojące przed jasnym domem.
Zoe.
Lilia.
Ja.
I Elena.
Nad nami narysowała żółte słońce.
„Wróć po zdjęcie” – wyszeptała.
Zacisnąłem na nim palce.
“Będę.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
