Krok 13: Moje życzenie urodzinowe
Zanim poszedłem spać, spojrzałem na puste krzesło naprzeciwko mnie.
Po raz pierwszy nie poczułem się smutny.
Uśmiechnąłem się.
Ponieważ coś sobie uświadomiłem.
Nie muszę czekać, aż ktoś inny zdecyduje, że moje życie jest warte świętowania.
Mogę świętować siebie.
Mogę kontynuować.
Mogę mieć nadzieję.
Mogę też pozostawić sobie możliwość, że gdzieś przede mną jest osoba, która będzie pamiętać o moich urodzinach, choć ona mi o tym nie przypomni.
Ktoś, kto spojrzy na mnie i powie:
„Nigdy nie mógłbym o tobie zapomnieć.”
Do tego czasu będę żyć dalej.
Nadal będę się uśmiechać.
Nadal będę wierzyć.
I będę świętować każdy rok, który mi jest dany.
Więc dzisiaj, w moje urodziny, mam do powiedzenia tylko jedno:
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
