Natychmiast zadzwonił do swojego wieloletniego przyjaciela, Franka Millera, emerytowanego detektywa.
— Musisz mi pomóc śledzić Marcusa.
— Podejrzewasz, że ma romans?
— Obawiam się, że to coś znacznie gorszego.
Tego wieczoru Arthur przeszukał stare rodzinne rzeczy.
W końcu znalazł mosiężną urnę, która od sześciu lat stała schowana w szafie. Urnę z prochami Claire.
Nie wiedział, dlaczego nagle ogarnęło go tak silne przeczucie.
Odkręcił wieko.
Wysypał zawartość na gazetę.
Zamarł.
Nie było tam ludzkich prochów.
Był tylko szary piasek, pokruszony tynk i pył cementowy.
Arthur zadzwonił do Franka.
— Moja córka nie jest w tej urnie.
Przez kolejne cztery dni obserwowali Marcusa.
Trzeciego dnia blondynka przyjechała pod jego dom i… otworzyła drzwi własnym kluczem.
Frank sprawdził tablicę rejestracyjną.
— Chloe Vance.
Arthur pobladł.
Chloe była najlepszą przyjaciółką Claire ze studiów.
A Marcus powiedział policji, że w noc przed wypadkiem Claire spędzała czas właśnie w mieszkaniu Chloe.
Następnego dnia Marcus pojechał w okolice opuszczonego zakładu przemysłowego przy granicy hrabstwa.
Wszedł do starej portierni i został tam niemal godzinę.
Frank zrobił kilka zdjęć z ukrycia.
Na jednym z nich z budynku wyszła szczupła kobieta. Marcus zostawił jej zakupy, a ona wyszła tylko po to, by je odebrać.
Arthur spojrzał na fotografię.
Kobieta lekko przechyliła głowę w prawo.
Dokładnie tak samo robiła Claire od dzieciństwa, kiedy się denerwowała.
— Powiększ jej dłoń — powiedział Arthur.
Frank zrobił zbliżenie.
Na prawym palcu wskazującym kobieta miała niewielką bliznę w kształcie serca.
Arthur przestał oddychać.
— To Claire.
Tej samej nocy wrócili do portierni.
W środku znaleźli butelki z wodą, małą kuchenkę, cienki materac i dziesiątki zdjęć Leo przyklejonych do ścian.
Nagle przestraszona kobieta cofnęła się pod ścianę.
Arthur spojrzał jej w oczy.
Znał je.
— Claire?
Kobieta zakryła usta dłonią.
— Tato?
Arthur padł na kolana.
— Co ci się stało?
Claire rozpłakała się.
— Zgodziłam się zniknąć.
— Dlaczego?
Jej głos drżał.
— Bo Marcus sprawił, że uwierzyłam, że zabiłam Chloe.
Arthur spojrzał na Franka.
Frank powoli podniósł telefon.
Na ekranie znajdowało się najnowsze zdjęcie Chloe.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
