– Czy jest Pan gotowy pomóc mu w jakikolwiek sposób, czy po tej historii całkowicie się Pan odsunie?
– Mogę pomóc w przeprowadzce, rzeczach lub części zwykłych wydatków. Ale nie zamierzam zapewnić osobie dorosłej darmowego mieszkania na czas nieokreślony.
Tym razem Siergiej nie protestował.
Natalka dość szybko znalazła inne mieszkanie. Było trochę droższe, ale bliżej pracy. Marina pomogła jej przenieść kilka pudeł samochodem i przekazała klucze do pustego mieszkania.
Natalka chodziła po pokoju, sprawdzając raz jeszcze, czy o niczym nie zapomniała.
– To dziwne uczucie. Mieszkałem tu przez trzy lata, a teraz, rozglądając się, zdaję sobie sprawę, że to zupełnie obce miejsce.
Marina się uśmiechnęła.
– Ale od pierwszego dnia wiedziałeś, że wynajmujesz czyjeś mieszkanie. Część mojej rodziny zorientowała się o tym znacznie później.
Natalka spojrzała na nią z ciekawością, ale nie zadała żadnych pytań.
Transakcja została sfinalizowana spokojnie. Marina wróciła do domu, przebrała się i zaczęła przeglądać swoje zakupy. Serhij przyjechał później niż zwykle. Po jego minie od razu zrozumiała, że już wiedział o sprzedaży.
Mężczyzna wszedł do kuchni i zatrzymał się przy stole.
„Jak sprzedałeś swoje mieszkanie? Myślałem, że mój brat będzie tam mieszkał, póki studiuje” – powiedział Serhij.
Marina włożyła paczkę z płatkami do szafki.
– Zgadza się, Siergieju. Myślałeś, że twój brat tam zamieszka. Twoja matka tak myślała. Denis pewnie też. Ale nikt się ze mną w tej sprawie nie zgadzał.
Siergiej usiadł przy stole.
Mówiłeś, że znalazłeś nabywców. Myślałem, że będziemy mieli czas, żeby wszystko omówić, zanim podejmiesz ostateczną decyzję.
– Rozmawialiśmy o tym kilka razy. Po prostu nie spodobała ci się moja odpowiedź.
Mężczyzna zmarszczył brwi.
– Mógł mi pan powiedzieć dokładnie, kiedy dojdzie do transakcji.
Marina zamknęła drzwi szafy i usiadła naprzeciwko.
– Mógłbym i miałem zamiar to powiedzieć dziś wieczorem. Ale to niczego by nie zmieniło. Już zdecydowałem się sprzedać.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
