Po ich wyjściu Naomi otworzyła pudełko z dowodami. Mój system domowy przechwycił tygodnie usuniętych rozmów, ponieważ Ethan zsynchronizował swój telefon z naszym wspólnym serwerem. On i Claire planowali oskubać moje zaufanie poprzez fałszywe faktury budowlane. Kiedy mój powiernik zablokował ostatni przelew, Ethan szukał informacji o wpływie rozwodu na odziedziczony majątek.
Potem rozległ się dźwięk z naszego garażu.
Głos Claire zadrżał w głośniku. „A co, jeśli zostanie poważnie ranna?”
Ethan odpowiedział: „Hamulce zawiodą tuż przed zakrętem. Wpadnie w panikę, uderzy w barierę, a ja będę grał pogrążonego w żałobie męża. Ty będziesz jechał wystarczająco blisko, żeby nikt nie widział, jak pomagasz”.
Claire jechała zbyt blisko. Kiedy mój samochód obrócił się, jej uderzył w stronę pasażera, blokując nas oboje. Ich perfekcyjny plan sprawił, że jego twórca stał się ofiarą.
Naomi przerwała nagranie. „Usiłowanie zabójstwa, spisek, oszustwo telekomunikacyjne. Policja ma kopie”.
„Jeszcze nie” – powiedziałem. „Niech przeniosą pieniądze”.
Ona zrozumiała natychmiast.
Zamrożone konta były jedynie widocznymi kontami Ethana. Ukryty fundusz rezerwowy firmy pozostał otwarty pod nadzorem sądu. Przekonany, że jestem słaby i zdesperowany, Ethan przelał dwa miliony dolarów do fikcyjnej firmy należącej do brata Claire. Każde kliknięcie było monitorowane.
Następnego ranka Ethan zwołał konferencję prasową przed szpitalem. Opisał mnie jako osobę niestabilną, mściwą i zazdrosną o niewinną przyjaźń. Claire stała obok niego, blada i pełna gracji przed kamerami.
„Moja żona ma mętlik w głowie z powodu leków” – powiedział. „Będę chronił naszą firmę przed jej lekkomyślnymi oskarżeniami”.
Ze szpitalnego łóżka oglądałem transmisję z udziałem detektyw Leny Ortiz.
„Czy mamy ich teraz aresztować?” zapytała.
Spojrzałem na powiadomienie potwierdzające ostateczny przelew.
„Teraz wiesz, gdzie podział się każdy skradziony dolar” – powiedziałem.
Ortiz uśmiechnęła się i sięgnęła po radio.
Reporterzy nagle się odwrócili, gdy trzy nieoznakowane samochody zablokowały wyjście Ethana.
Pewny siebie uśmiech Ethana zniknął, gdy detektywi wyszli na chodnik. Claire puściła jego dłoń, ale Ortiz już odzyskała z torebki ich wiadomości, wyciągi z banku i pokwitowanie zapłaty mechanika.
Część 3
Ethan nie wyglądał na przestraszonego, dopóki nie zamknęły mu się kajdanki.
„To zemsta mojej żony” – krzyknął, gdy kamery tłoczyły się na chodniku. „Ona kontroluje wszystkich!”
Ortiz odwrócił go w stronę radiowozu. „Nie, panie Cole. Pańska żona opanowała się. Zostawił pan dowody.”
Claire zaczęła płakać. „Powiedział mi, że to ją tylko wystraszy”.
Ethan wpatrywał się w nią. „Zamknij się.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
