Znak czasowy wskazywał na poprzedni wieczór.
Teatr znajdował się wystarczająco blisko trasy do siłowni, żeby miało to znaczenie.
W szufladzie biurka Amanda znalazła kartę ubezpieczeniową Katie.
Pod spodem znajdował się folder, którego nie rozpoznawała.
Karta nie miała etykiety.
W środku znajdowała się polisa ubezpieczeniowa na życie.
Katie Carter.
250 000 dolarów.
Beneficjent: Andrew Carter.
Amanda nie wydała ani jednego dźwięku.
Jej ciało zdawało się rozumieć, że hałas nie pomoże.
Pod polisą znajdowało się pełnomocnictwo.
Podpis Amandy znajduje się na dole.
Wyglądało niemal jak jej.
Prawie.
Ona tego nie podpisała.
Dokument zezwalał na sprzedaż domu.
Poniżej znajdują się wydrukowane oferty mieszkań w Miami.
Czerwony długopis zaznaczył jedną stronę u góry.
Po rozwiązaniu problemu.
To był moment, w którym Amanda zrozumiała, że urodziny Barbary nie były żadnym nagłym wydarzeniem.
Katie była.
Andrew cały czas stał za ogniem.
Detektyw Reynolds wziął teczkę, sfotografował każdą stronę na miejscu, po czym umieścił dokumenty w koszulkach na dowody.
Skatalogował telefon.
Zalogował kurtkę.
Poprosił o szkolny mundurek Katie z torby szpitalnej, aby laboratorium mogło porównać włókna.
Dom, który kiedyś był miejscem plecaków, obiadów, prania i zaległych rachunków, stał się sceną pełną czasowników procesowych.
Sfotografowano.
Zapakowane.
Zalogowano.
Udokumentowane.
Barbara powtarzała, że Andrew wszystko wyjaśni.
Potem powiedziała, że Amanda zawsze przesadzała.
Potem powiedziała, że Katie była zdezorientowana.
Wtedy Amanda się odwróciła.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
