Nic nie powiedziałem. Powoli puścił moją dłoń.
„A sądząc po wyrazie twojej twarzy, myślę, że zacząłeś myśleć o mnie coś jeszcze gorszego.”
Spojrzałem w dół.
Na jego twarzy pojawił się smutny uśmiech.
„Po raz pierwszy trzymałam cię na rękach, gdy miałaś trzy godziny. Twój ojciec położył cię w moich ramionach i powiedział: »To najcenniejsza rzecz, jaką ma nasza rodzina«. Zawsze będziesz dla mnie dzieckiem”.
Ścisnęło mnie w gardle.
„Dlaczego więc patrzysz na Daniela w ten sposób?”
Robert sięgnął do torby i wyjął zdjęcie.
Położył go na stole.
To było stare zdjęcie ślubne.
Może dziesięć lat.
Kobieta w białej sukni stała obok pana młodego.
Na początku nie rozumiałem, co widzę.
Potem zrobiło mi się zimno w ręce.
Panem młodym był Daniel.
Ale na odwrocie zdjęcia widniało inne nazwisko.
Nathan Cole.
„Co to jest?” wyszeptałem.
Robert położył na stole kolejny dokument.
A potem jeszcze jeden.
Stary artykuł z gazety.
Akta sądowe.
Zdjęcie innej kobiety.
„Dziesięć lat temu ożenił się z córką mojego byłego kolegi pod tym nazwiskiem” – powiedział Robert. „Sześć miesięcy później większość jej oszczędności zniknęła”.
Zacząłem kręcić głową.
„Nie. Daniel nigdy by tego nie zrobił.”
„Na początku też nie byłem pewien. Dlatego nic nie powiedziałem.”
Robert wyjaśnił, że już od pierwszej chwili, gdy spotkał Daniela, jego twarz wydała mu się znajoma.
Przez tygodnie nie mógł sobie przypomnieć dlaczego.
Potem znalazł stare zdjęcie ślubne.
Następnie wynajął prywatnego detektywa.
Prawdziwe imię Daniela wcale nie brzmiało Daniel.
Przez lata posługiwał się wieloma tożsamościami w różnych stanach.
Za każdym razem udało mu się nawiązać kontakt z kobietami, których rodziny miały pieniądze, majątek lub prowadziły działalność gospodarczą.
Zaledwie dwa tygodnie przed zaręczynami odziedziczyłam pieniądze po babci.
Daniel o tym wiedział.
O tej porze już płakałam.
„Ale on mnie kocha…”
Robert nie odpowiedział.
Po prostu położył przede mną ostatnią kartkę papieru.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
