Petycję przygotowano dwa dni wcześniej.
Podpisano go tego ranka.
Kilka godzin wcześniej Rachel została znaleziona w samochodzie.
„Zaplanowałeś to” – powiedziałem.
Evelyn spojrzała na mnie z wystudiowanym współczuciem.
„Planowałem chronić moją wnuczkę przed kobietą, która jest wyraźnie przytłoczona”.
Zadzwonił mój telefon.
To był szpital.
Pielęgniarka przedstawiła się i zapytała, czy jestem w jakimś ustronnym miejscu.
Powiedziałem jej, że obok mnie stoi detektyw i włączyłem głośnik.
„Wróciły wyniki toksykologii Rachel” – powiedziała.
„Wykryliśmy w jej krwi przepisany środek uspokajający.
Stężenie substancji było na tyle duże, że upośledzało koordynację i ocenę sytuacji, jednak nie na tyle duże, by spowodować natychmiastową utratę przytomności.
W połączeniu z narażeniem na działanie ciepła mogło to mieć śmiertelne skutki”.
Spojrzałem na pustą butelkę po elektrolicie widoczną na zatrzymanym nagraniu.
Detektyw Chen spojrzał na Evelyn.
„Czy masz zapasowy kluczyk?”
„Oczywiście, że nie.”
„W takim razie nie będziesz sprzeciwiać się przeszukaniu.”
Prawa ręka Evelyn instynktownie powędrowała w stronę kieszeni płaszcza.
To wystarczyło.
Detektyw Chen nakazał jej pozostać nieruchomo.
Umundurowany funkcjonariusz wyjął brelok z kieszeni, zamknął go w torbie na dowody i znalazł telefon Rachel w torebce Evelyn.
Evelyn przestała się uśmiechać.
Jej prawnik stwierdził, że zatrzymanie jest nielegalne.
Detektyw Chen odpowiedział: „Państwa klient został nagrany, jak zabiera mienie nieprzytomnej kobiecie, zamyka ją wraz z niemowlęciem w pojeździe i odjeżdża z miejsca zdarzenia.
Mamy telefon ofiary w jej torebce i kluczyki do pojazdu w jej kieszeni.
Ona nie odejdzie.
Tyler cofnął się pod ścianę.
„Nie wiedziałem, że dodaje cokolwiek do napoju.”
Evelyn odwróciła się do niego tak szybko, że nawet jej prawnik drgnął.
„Bądź cicho.”
„Mówiłeś, że to uspokoi Rachel.”
„Tyler.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
