Kobieta, którą zatrzymali, była już na nogach, skuta kajdankami, z włosami przyklejonymi do twarzy. Reed sprawdził jej dowód osobisty i podał go.
„Pośrednik korporacyjny” – powiedział. „Kurier kontraktowy. Powiązany z jedną z firm-wydmuszek”.
Mój ojciec wyglądał na chorego.
„Arthurze” – powiedziałem.
Podniósł głowę.
„Wziąłeś pieniądze od Vance’a i Chloe?”
Deszcz spływał po jego twarzy. Zamknął oczy na moment. „To była opłata za konsultację”.
„Nie o to pytałem.”
Odpowiedzią było jego milczenie.
Odwróciłem się i spojrzałem na port. Światła łodzi drżały na czarnej wodzie. Gdzieś na molo fał rytmicznie uderzał o maszt, cienki i jasny w deszczu.
Reed podał mi arkusz z czasem. „To nie wszystko”.
Przeczytałem to raz.
Poza tym.
Dysk nie był tylko pamięcią podręczną kopii zapasowej.
Znajdował się tam również drugi zestaw archiwalny przeznaczony do automatycznego udostępnienia — zmanipulowane e-maile, sfałszowane zezwolenia na podróż, sfabrykowane dowody, które miały sprawiać wrażenie, że wykorzystałem tajny dostęp do dokumentów, aby załatwić osobiste porachunki.
Vance nie planował po prostu zdrady kraju.
Stworzył wersję mnie, która miała umrzeć razem z nim.
Część 9
Klonowanie dysku trwało czterdzieści siedem minut, a jego otwarcie zajęło kolejne sześć, gdy w ręce zespołu specjalistów dochodzeniowo-śledczych trafił odpowiedni sprzęt.
Wróciliśmy wtedy na bazę, do bezpiecznego laboratorium, w którym unosił się zapach rozgrzanych obwodów, zwietrzałej kawy i metalicznego posmaku nieustannie działającej klimatyzacji. Było po północy. Nikt nie wspomniał o godzinie. Pomieszczenie rozświetlało się światłem monitora i miarowo pulsowało diodami LED.
Morales stał przy głównym terminalu. Reed opierał się o ladę, bez marynarki i z podwiniętymi rękawami. Ja stałem za nimi, podczas gdy zawartość odzyskanego dysku rozwijała się ekran po ekranie.
Pierwsze archiwum było dokładnie takie, jakiego oczekiwaliśmy.
Ślady płatności.
Mapy podatności.
Trasowanie dla kupujących.
Zaszyfrowana korespondencja.
Drugie archiwum było brzydsze.
Vance stworzył tak kompletny scenariusz narracyjny, że zrobiłby na mnie wrażenie, gdyby nie był skierowany do mnie. Zmienione dzienniki podróży, sugerujące, że zarezerwowałem ten lot komercyjny, bo już wiedziałem o jego kontrakcie. Fałszywe notatki wewnętrzne sugerujące, że zgłosiłem jego firmę kilka tygodni wcześniej poza oficjalnymi kanałami. Szkic anonimowego listu do reportera obrony, oskarżającego mnie o nadużycie władzy wojskowej. Dziesiątki zebranych fragmentów, mających na celu sprzedanie jednej, czystej historii:
Upokorzona siostra mści się na szczęśliwej rodzinie.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
