„Czy powiedziałeś coś, co mogłoby ich przestraszyć?”
Jego wyraz twarzy stał się napięty.
„Za jakiego człowieka mnie uważasz?”
„Nie to miałem na myśli.”
Odwrócił się w stronę zlewu i zaczął płukać już czysty kubek.
Wiedziałem, że go zraniłem.
„Chcę po prostu zrozumieć” – powiedziałem.
„Ja też.”
Tego wieczoru zadzwoniłam do mojej najlepszej przyjaciółki Rachel i poprosiłam ją o przysługę.
Znaliśmy się od czasów studiów.
Rachel była szczera aż do bólu.
Potrafiła oczarować całą salę, ale potrafiła też wykryć kłamstwo, zanim większość ludzi zdążyła je powiedzieć.
Gdyby mój ojciec robił coś złego, ona by to zauważyła.
„Idź z nim na jedną randkę.”
Ona się zaśmiała.
„Chyba żartujesz.”
„Mówię poważnie.”
Jej śmiech ucichł.
„Lola, to jest twój ojciec.”
“Ja wiem.”
„I on mnie zna.”
„Spotkał cię tylko kilka razy.”
„To jednak nie sprawia, że jest to mniej dziwne”.
Wszystko wyjaśniłem.
Opowiedziałem jej o sześciu kobietach, udanych randkach i o tym, jak każda z nich zniknęła z dnia na dzień.
Rachel przez chwilę milczała.
„Więc chcesz, żebym go zbadał?”
„Chcę, żebyś mi powiedział, co się dzieje.”
„A co właściwie mam powiedzieć, kiedy mnie rozpozna?”
„Powiedz mu, że poznaliśmy się przez aplikację. Może zapamiętać twoją twarz, ale nie zapamięta twojego imienia”.
Rachel jęknęła.
„To okropny pomysł.”
“Prawdopodobnie.”
„To może zniszczyć moją przyjaźń z tobą.”
„Nie będzie”.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
