Wyniki okazały się jeszcze gorsze, niż Ashley podejrzewała; Ryan sprzeniewierzył prawie cztery miliony dolarów z niedokończonego projektu szkoły podmiejskiej. Wykorzystał mój sfałszowany podpis, aby zastawić nasz kapitał własny jako zabezpieczenie dla prywatnych pożyczkodawców mezaninowych, gdy miejscy inspektorzy zaczęli domagać się audytów.

„Musimy działać szybko, zanim zorientuje się, że Ashley przeniosła akta i próbuje upłynnić te rezerwy zagraniczne” – ostrzegł Marcus, szybko pisząc na klawiaturze. „Złożymy wniosek o rozwód w trybie pilnym z nakazem zamrożenia wszystkich krajowych i dostępnych aktywów zagranicznych”.

Do południa zespół Marcusa przygotował oświadczenia pod przysięgą i przedstawił je sędziemu okręgowemu, który wydał tymczasowy nakaz sądowy. W ciągu kilku minut w całym Teksasie zamrożono wszystkie konta bankowe, karty firmowe, linie kredytowe i portfele maklerskie powiązane z Ryanem Carterem.

Tymczasem, tysiąc pięćset mil na południe, Ryan wylegiwał się obok prywatnej chaty w Cancun, nieświadomy, że jego finansowe źródło utrzymania wyparowało. Kiedy po południu w restauracji ośrodka odmówiono mu przyjęcia opłaty za luksusowy pokój, jego arogancka opanowanie zaczęło się chwiać.

Mój prywatny telefon komórkowy zaczął dzwonić nieubłaganie o drugiej w nocy, a imię Ryana migało na ciemnym ekranie niczym gorączkowy puls. Pozwoliłem, by każde połączenie od razu trafiło na pocztę głosową, spokojnie słuchając nagranych wiadomości, siedząc w cichej sali konferencyjnej Marcusa.

Pierwsza wiadomość była irytująca, domagała się wyjaśnienia, dlaczego na jego firmowych kartach kredytowych widniały blokady administracyjne z głównego banku. „Valerie, odbierz telefon. Wystąpił błąd na kontach. Zadzwoń natychmiast do kierownika oddziału i wyjaśnij to”.

Godzinę później ton zmienił się z aroganckiego rozkazu w ledwo skrywaną desperację, gdy kierownictwo hotelu zażądało natychmiastowej zapłaty gotówką za jego apartament. „Valerie! Co ty zrobiłaś? Hotel grozi, że zamknie mnie w pokoju! Zadzwoń do mnie natychmiast!”

O godzinie piątej po południu lokalny szeryf w Dallas złożył formalne zawiadomienie w biurach Carter Construction Management. Pracownicy zostali odesłani do domów, dokumentacja korporacyjna zabezpieczona na mocy nakazu sądowego, a zespół śledczy przekroczył próg budynku, wyposażony w cyfrowe narzędzia do obrazowania.

Ryan wrócił do Dallas-Fort Worth późnym lotem w środę wieczorem, wykorzystując ostatnie pogniecione banknoty w portfelu na miejsce w klasie ekonomicznej.

Wyglądał na zaniedbanego, jego biała lniana koszula była poplamiona i pomarszczona, a drogi zegarek odliczał ostatnie sekundy jego imperium.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!