Niedaleko bramy zauważyłem w trawie skórzany pasek od jego mosiężnego gwizdka.

Nosił ten gwizdek wszędzie ze sobą.

Podniosłem to.

I dokładnie wiedziałem, dokąd poszedł.

Chicago.

Poszedłem prosto do pana Vance’a.

Gdy wyjaśniłam mu, co się stało, zadzwonił do Javiera.

We trójkę pojechaliśmy do Chicago starym szkolnym pick-upem.

Dzwoniłem do Bernarda kilkakrotnie.

Brak odpowiedzi.

Kiedy dotarliśmy do mojej starej dzielnicy, było już ciemno.

Mark otworzył drzwi kilka minut po tym, jak zapukaliśmy.

Gdy mnie zobaczył, jego wyraz twarzy stwardniał.

„Co tu robisz?”

„Gdzie jest Bernard?”

„Nie znam żadnego Bernarda.”

Przez chwilę brzmiał przekonująco.

Wtedy zauważyłem coś na stole w przedpokoju.

Mosiężny gwizdek dla psów.

Przymocowany do zużytego skórzanego paska.

Bernarda.

Wskazałem na to.

„To dlaczego to jest w twoim domu?”

Mark obejrzał się.

Po raz pierwszy wydawał się zdenerwowany.

Zanim zdążył odpowiedzieć, Ofelia wyszła z kuchni.

Wyglądała na wyczerpaną.

„Mark” – powiedziała cicho – „dość”.

Odwrócił się w jej stronę.

„Mamo, to cię nie dotyczy.”

„Zdecydowanie tak.”

Potem spojrzała na mnie.

„Bernard jest tutaj.”

Moje serce podskoczyło.

“Gdzie?”

„W salonie na dole.”

Pospieszyłem się na dół.

Bernard siedział na krześle, widocznie zdenerwowany, ale poza tym czuł się dobrze.

Gdy mnie zobaczył, uśmiechnął się zmęczony.

„Znalazłem ją.”

“Co się stało?”

„Mark nie chciał, żebym wyszedł, dopóki nie ustalimy, co wszyscy powiedzą”.

Mark pojawił się za nami.

„To nie tak było.”

Ofelia pokręciła głową.

„Tak, to prawda.”

W końcu powiedziała to, czego najwyraźniej przez lata unikała.

„Zbyt długo udawałam, że nie dostrzegam sposobu, w jaki radzisz sobie z problemami, Marku. Wymówek. Sekretów. Sposobu, w jaki rozmawiasz z Clover. Sprawiania, że ​​Leo czuje się, jakby ciągle robił coś źle”.

Wskazała na Bernarda.

„A teraz próbujesz kontrolować tę sytuację, zamiast po prostu powiedzieć prawdę”.

Pan Vance skontaktował się już z władzami, ponieważ rzeczy Bernarda zostały tam pozostawione i nikt nie mógł się z nim skontaktować.

Gdy funkcjonariusze przybyli na miejsce, sytuacja szybko wykroczyła poza ramy działań Marka.

Prawdziwe zaskoczenie nastąpiło, gdy śledczym udało się odnaleźć kobietę, z którą spotykał się Mark.

Przedstawiła mu się jako Valerie.

I technicznie rzecz biorąc, tak właśnie miała na imię.

Ponieważ nie była Chloe.

Była siostrą bliźniaczką Chloe.

Bernard nigdy nie wiedział, że Chloe ma bliźniaczkę.

Siostry wychowały się w chaotycznym domu i przez lata przeprowadzały się z jednego miasta do drugiego pod różnymi nazwiskami.

W młodości okazjonalnie wykorzystywali swój identyczny wygląd, aby zmylić ludzi w drobnych interesach finansowych.

W końcu Chloe postanowiła porzucić ten styl życia.

Poznała Bernarda.