Wskazałem na to.
„To dlaczego to jest w twoim domu?”
Mark obejrzał się.
Po raz pierwszy wydawał się zdenerwowany.
Zanim zdążył odpowiedzieć, Ofelia wyszła z kuchni.
Wyglądała na wyczerpaną.
„Mark” – powiedziała cicho – „dość”.
Odwrócił się w jej stronę.
„Mamo, to cię nie dotyczy.”
„Zdecydowanie tak.”
Potem spojrzała na mnie.
„Bernard jest tutaj.”
Moje serce podskoczyło.
“Gdzie?”
„W salonie na dole.”
Pospieszyłem się na dół.
Bernard siedział na krześle, widocznie zdenerwowany, ale poza tym czuł się dobrze.
Gdy mnie zobaczył, uśmiechnął się zmęczony.
„Znalazłem ją.”
“Co się stało?”
„Mark nie chciał, żebym wyszedł, dopóki nie ustalimy, co wszyscy powiedzą”.
Mark pojawił się za nami.
„To nie tak było.”
Ofelia pokręciła głową.
„Tak, to prawda.”
W końcu powiedziała to, czego najwyraźniej przez lata unikała.
„Zbyt długo udawałam, że nie dostrzegam sposobu, w jaki radzisz sobie z problemami, Marku. Wymówek. Sekretów. Sposobu, w jaki rozmawiasz z Clover. Sprawiania, że Leo czuje się, jakby ciągle robił coś złego”.
Wskazała na Bernarda.
„A teraz próbujesz kontrolować tę sytuację, zamiast po prostu powiedzieć prawdę”.
Pan Vance skontaktował się już z władzami, ponieważ rzeczy Bernarda zostały tam pozostawione i nikt nie mógł się z nim skontaktować.
Gdy funkcjonariusze przybyli na miejsce, sytuacja szybko wykroczyła poza ramy działań Marka.
Prawdziwe zaskoczenie nastąpiło, gdy śledczym udało się odnaleźć kobietę, z którą spotykał się Mark.
Przedstawiła mu się jako Valerie.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
