I w jakiś sposób to imię przeszło przez szpitalny korytarz, przez pracowników socjalnych i sale sądowe, przez dziewięć miesięcy niepewności, aż w końcu dotarło do naszych drzwi.
Przez lata myślałam, że lekarze zamknęli drzwi przed córką, której nigdy nie będziemy mieć.
Mieli.
Po prostu nie tak, jak zrozumiałem.
Clara nie przyjechała do nas, bo ryzykowałam kolejną ciążę.
Przyjechała, ponieważ inna matka w ostatnich chwilach życia nie pozwoliła córce stawić czoła światu zupełnie samej.
Anna podała jedno imię.
I to imię doprowadziło Klarę do domu.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
