Następnego dnia Violet zaprosiła przyjaciół i powiedziała im, że „wyprowadziłam się po załamaniu nerwowym”. Wypili moje wino, nosili moje płaszcze i sfilmowali się, jak tańczą w salonie pod portretem mojego ojca.
Zapisałem każdy film.
Trzeciego dnia mój prawnik, Marcus Hale, przybył do mojego apartamentu hotelowego w ciemnym garniturze i ze skórzaną teczką.
Spojrzał na mój zabandażowany policzek i znieruchomiał.
„Czy chcesz postawić zarzuty karne?”
Spojrzałem na światła miasta. „Chcę, żeby dokładnie zrozumieli, co próbowali ukraść”.
Marcus otworzył teczkę.
„Mamy akt własności. Dokumenty powiernicze. Raport medyczny. Nagranie z monitoringu. Nielegalną wymianę zamka. Dowody niewłaściwego użytkowania nieruchomości. Posty zniesławiające. Możemy działać szybko.”
„To działaj szybko.”
Skinął głową. „Nie spodziewają się tego”.
Dotknąłem krawędzi naszyjnika taty.
„Nie” – powiedziałem. „W ogóle mnie nie widzieli”.
Część 3
Kiedy moja mama i Violet wróciły z zakupów, dom był pusty.
Nie bałagan. Nie okradziono.
Pusty.
Meble zniknęły. Dzieła sztuki zniknęły. Lodówka na wino zniknęła. Moje płaszcze, książki, dywany, antyczne biurko mojego ojca – zniknęły. Każdy przedmiot, który kupiłem, odziedziczyłem, zarejestrowałem, ubezpieczyłem lub udokumentowałem, został zabrany przez licencjonowaną firmę majątkową pod nadzorem prawnym.
Pozostały tylko ich rzeczy.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
