Tym razem nie zamierzałam im powiedzieć tego, co wiedziałam.
Mama powiedziała mi, że moja żona i noworodek zmarli, ale odmówiła pokazania dokumentacji medycznej. Brat powiedział, że zadawanie pytań ośmiesza rodzinę. Tego wieczoru zadzwoniłem do przyjaciółki żony w szpitalu. Potwierdziła, że mama zażądała natychmiastowej kremacji – a ktoś próbował zarejestrować nasze dziecko jako martwe. Wtedy jej głos się zmienił. „Przyjdź jutro na izbę przyjęć. Nie mów rodzinie”. Spojrzałem na przycisk ukryty w dłoni żony.
