“Wow.”
Uśmiechnął się z dumą.
“Ta sukienka jest niesamowita.”
Emocje ścisnęły mi gardło.
“Dziękuję.”
Lily natychmiast zmarszczyła brwi.
“Mama…”
Wyciągnęła do mnie rękę.
“Płakałaś?”
Zmusiłem się do uśmiechu.
“NIE.”
Jake nie był przekonany.
Gdzie jest tata?
“Parkowanie samochodu.”
Nikt mi nie uwierzył.
Minutę później Damon wszedł do jadalni, poprawiając marynarkę, jakby nic niezwykłego się nie wydarzyło.
Usiadł na krześle.
„Przepraszam” – powiedział nonszalancko. „Zaparkowanie zajęło mi więcej czasu, niż się spodziewałem”.
Jake przyglądał mu się uważnie.
Wtedy zauważył coś, czego Damon nie zauważył.
Starsza para siedząca przy oknie cały czas spoglądała w stronę naszego stolika.
Pewna kobieta przykuła uwagę Jake’a.
Spojrzała na mnie.
A potem do Damona.
Na koniec nieznacznie pokręciła głową.
Jake zmarszczył brwi.
Kiedy kelnerka nalewała wodę, kobieta cicho wstała i podeszła do naszego stolika.
„Przepraszam” – powiedziała delikatnie. „Nie chciałam przeszkadzać”.
Poczułem ucisk w żołądku.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
