Gdy w końcu przekroczył próg, pralnia zdawała się znów oddychać.
Nigdy nie obejrzał się za siebie.
Linda zamknęła za nim drzwi.
Potem zwróciła się do mnie.
„Jeśli ktoś zapyta, wrócę wkrótce.”
Spojrzała na młodą matkę.
“Czy pójdziesz ze mną?”
Młoda kobieta zawahała się.
„Czy to przez niego?”
Linda skinęła głową.
Po dłuższej chwili młoda matka wyszeptała: „Nie wiem, co robić”.
Wyraz twarzy Lindy złagodniał.
“Ja wiem.”
Oczy młodej matki rozszerzyły się.
“Naprawdę?”
Linda spojrzała na siniaki na swoim ramieniu.
“Już je kiedyś widziałem.”
Młoda kobieta zamarła.
“Nie upadłem.”
“Wierzę ci.”
Łzy spływały jej po policzkach.
“Mój mąż…”
Nie mogła dokończyć.
Linda podeszła bliżej.
„Jak długo cię nie było?”
„Sześć dni”.
Linda milczała.
„Przez te same sześć dni przechodziłeś obok tej pralni?”
Młoda matka skinęła głową.
„Ciągle liczyłem swoje pieniądze”.
Jej głos się załamał.
„Każdego dnia myślałam, że mam już dość”.
„Wtedy policzyłbym to jeszcze raz”.
Młoda matka pokręciła głową.
„On nas szuka.”
Właśnie w tym momencie dzwonek nad drzwiami wejściowymi zadzwonił ponownie.
Wysoki mężczyzna wpadł do pralni i przyjrzał się uważnie wszystkim twarzom w pomieszczeniu.
Wtedy jego wzrok padł na młodą matkę.
“Oto jesteś.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
