„Obiecałem, że tam będę. Cokolwiek się stanie.”
Wpatrywałem się w kopertę.
„A potem zniknąłeś.”
Wzdrygnęła się.
“Tak.”
Nagle coś sobie przypomniałem.
Kilka tygodni przed porodem Mary i ja leżeliśmy w łóżku. Jedno z dzieci kopało tak mocno, że jego brzuch był wyraźnie poruszony.
Śmiałem się.
Mary nie.
„Gdyby coś mi się stało, czy kiedykolwiek życzyłbyś sobie, żebyśmy tego nigdy nie doświadczyli?”
„Co to za pytanie?”
„Proszę. Po prostu odpowiedz.”
„Oczywiście, że nie.”
„Nawet jeśli za mną tęskniłeś?”
Odwróciłem się ku niej.
„Tęskniłabym za tobą każdego dnia. Ale i tak kochałabym ich każdego dnia”.
Zaczęła płakać.
Pocałowałem ją w czoło, powiedziałem, że jest wyczerpana i obiecałem, że wszystko będzie dobrze.
Założyłam, że przyczyną jest lęk przed ciążą.
Teraz zrozumiałem.
„Ona mnie o coś zapytała” – powiedziałem jej matce.
Opisałem naszą rozmowę.
Spojrzała na mnie.
„Ona cię o to pytała?”
“Tak.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
