Tego typu zróżnicowanie jest normalną częścią indywidualnego uczestnictwa .
Sensowne cele powinny być realistyczne, elastyczne i związane z wartościami danej osoby .
Dla kogoś , kto lubi interakcje społeczne , dużym osiągnięciem może być pewna komunikacja z innymi uczestnikami.
Dla kogoś, kto wraca do zdrowia po urazie, może to oznaczać utrzymanie wygodnej , podpierającej pozycji podczas krótkiego treningu.
Dla innej osoby może to być nabycie wystarczającej wiedzy praktycznej , aby móc opiekować się koniem .
Mierzenie sukcesu wyłącznie na podstawie wyników fizycznych pomija te inne wymiary.
Pewność siebie, radość, podejmowanie decyzji, przynależność społeczna i osobista satysfakcja mogą okazać się ważnymi rezultatami.
Programy powinny również unikać składania obietnic , że każdy uczestnik doświadczy poprawy.
Niektórzy ludzie mogą uważać, że jeździectwo daje im ogromną satysfakcję, podczas gdy inni wolą pływanie, ogrodnictwo, jazdę na rowerze dostosowanym do ich potrzeb , muzykę lub inne formy rekreacji .
Celem inkluzji jest poszerzanie możliwości , a nie naleganie , że jedna aktywność jest odpowiednia dla każdego .
Rozdział 15 : Jak lekcje wyniesione ze stodoły przekładają się na codzienne życie
Wpływ adaptacyjnych doświadczeń jeździeckich może utrzymywać się po opuszczeniu przez uczestnika ujeżdżalni .
Nauka stopniowego podejścia do wyzwań , komunikowania potrzeb i dostrzegania osobistych postępów może kształtować nastawienie do innych działań.
Uczestnik , który nauczył się pewnie prosić o pomoc w stajni , może czuć się swobodniej wyrażając swoje potrzeby w różnych sytuacjach.
Osoba , która z powodzeniem rozwinie nową umiejętność, może poczuć się zachęcona do odkrywania dodatkowych zainteresowań.
Inna osoba może dojść do wniosku , że dostosowanie danej czynności nie umniejsza jej wartości.
Możliwości te są szczególnie ważne , ponieważ niezależność ma charakter wielowymiarowy.
Chodzi tu o sprawność fizyczną , ale także o dokonywanie wyborów, samoobronę, relacje, dostęp do możliwości i pewność siebie potrzebną do uczestnictwa w codziennym życiu.
Adaptacyjne jeździectwo może przyczynić się do rozwoju tych obszarów poprzez tworzenie ustrukturyzowanych możliwości ćwiczenia odpowiedzialności i podejmowania decyzji.
Na przykład, wybór czynności pielęgnacyjnej do wykonania , zakomunikowanie , kiedy zakończyć daną czynność lub wyznaczenie osobistego celu jazdy konnej – to wszystko może podkreślić znaczenie indywidualnej podmiotowości .
Rodziny mogą zauważyć zmiany w motywacji lub chęci spróbowania nowych doświadczeń , choć takich zmian nie można automatycznie przypisać jeździe w pojedynkę .
Na rozwój każdego człowieka wpływa wiele czynników, m.in. rehabilitacja , edukacja, wsparcie rodziny , zdrowie i dostęp do innych aktywności.
Mimo wszystko pozytywne doświadczenia mogą stać się znaczącymi punktami odniesienia .
Kiedy pojawia się nowe wyzwanie , uczestnik może przypomnieć sobie cierpliwość potrzebną do opanowania umiejętności jeździeckiej lub satysfakcję z ukończenia zadania , które na początku wydawało się onieśmielające .
Morał z tego jest taki , że nie każdą przeszkodę można pokonać dzięki determinacji.
Chodzi raczej o to, że wsparcie , adaptacja, praktyka i osobisty wybór mogą stworzyć możliwości , które warto zbadać .
Rozdział 16 : Rosnące znaczenie rekreacji integracyjnej
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
