Nigdy nie odpowiedziałem.
W Toronto całe dnie spędzałem na analizowaniu ryzyka korporacyjnego, śledzeniu zobowiązań finansowych i łapaniu ludzi, którzy traktowali umowy jak nic nieznaczące świstki papieru.
Wieczorem Melissa przesyłała mi publiczne dokumenty z domu.
Daniel nie dokonał pierwszej wpłaty związanej z moim kredytem zabezpieczonym.
Potem przegapił drugi.
Zgodnie z umową, brak wpłat skutkował niewypłacalnością.
Cała kwota stała się natychmiast wymagalna, łącznie z odsetkami i kosztami sądowymi.
Zadzwoniła Melissa.
„Możemy teraz wydać formalne zawiadomienie”.
„Zrób to.”
Daniel otrzymał zawiadomienie we wtorek.
Dzwonił do mnie dwadzieścia trzy razy.
Odebrałem telefon pod numerem dwudziestym czwartym.
„Co to, do cholery, jest?” krzyknął.
„Zawiadomienie o niewykonaniu zobowiązania”.
„Przepisałeś domy na mnie!”
„Zrzekłem się roszczenia własnościowego. Nigdy nie umorzyłem długu zabezpieczonego u nich”.
Cisza.
Po czym roześmiał się, ale zabrzmiało to o wiele za głośno.
„Tata mówił, że ta stara pożyczka to rodzinne pieniądze.”
„Tata podpisał zabezpieczony weksel.”
„Nie zabrałbyś domu swojej rodziny”.
„To twoje domy, pamiętasz?”
Rozłączył się.
To powinno go przestraszyć.
Zamiast tego jego arogancja sprawiła, że stał się jeszcze bardziej lekkomyślny.
Daniel wypłacił pieniądze z salonu, dokonał jednej częściowej wpłaty, a następnie znów przestał płacić.
Co gorsza, Melissa odkryła, że złożył on dokumenty finansowe, w których twierdził, że nieruchomości nie mają żadnych obciążeń prywatnych.
Gdy prawnicy pożyczkodawcy przejrzeli dokumenty, znaleźli moje zarejestrowane zabezpieczenie rzeczowe.
Finansowanie dealerów zostało zamrożone niemal z dnia na dzień.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
