„Dobranoc” powiedziałem.
Potem się rozłączyłem.
O 23:00 czat Lake Weekend Crew ucichł. Elowen przesyłała zrzuty ekranu niczym meldunki z sali narad. Ciocia Liora i wujek Penn odwołali spotkanie. Dwóch kuzynów nagle miało „problem z samochodem”. Sable wciąż pytała o mleko owsiane. Mama obwiniała ojca. Ojciec obwiniał Keatona. Keaton całkowicie zniknął z czatu.
O 23:38 mój ojciec zamieścił ostatnią wiadomość.
„Wycieczka wciąż aktualna. Jutro w południe. Koniec dyskusji.”
Zauważyłem, że zareagowało tylko siedem osób.
Stado się przerzedzało.
Ale ci, którzy pozostali, nadchodzili.
Część 4
Piątkowy poranek był piękny w sposób, który wydawał się wręcz niegrzeczny.
Jezioro było szkliste. Niebo bladoniebieskie. Promienie słońca przesuwały się po kuchennej podłodze, tworząc czyste, białe prostokąty. Moja kawa smakowała mocniej niż zwykle. A może po prostu nie spałem w inny sposób.
Zamki zostały wymienione.
Alarm był uzbrojony.
Kamery nagrywały.
Listy polecone już zostały wysłane.
Soraya była w gotowości.
Elowen oglądała rodzinną pogawędkę.
A ja siedziałem na zadaszonym ganku w dresach i czekałem jak czapla.
O 11:46 przyjechał pierwszy samochód.
Nie moi rodzice.
Czarny SUV z tablicami rejestracyjnymi stanu Ohio wjechał na podjazd i zatrzymał się przy chodniku przed domem. Wysiadło z niego dwóch mężczyzn. Obaj byli po czterdziestce. Żaden z nich nie miał bagażu. Żaden nie wyglądał na zdezorientowanego. Wyglądali na ludzi, którym obiecano wstęp.
Jeden próbował otworzyć drzwi wejściowe.
Nie otworzyło się.
Zadzwonił dzwonkiem.
Nie odpowiedziałem.
Zadzwonił ponownie, tym razem dłużej.
Następnie odsunął się, wyciągnął telefon i wykonał połączenie.
Dwadzieścia sekund później Keaton do mnie zadzwonił.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
