Noah oskarżycielsko wskazał na gigantyczny lunchbox.
“DLACZEGO TWOJE PIENIĄDZE SĄ NA MOIM PODWÓRKU?”
Kobieta się zatrzymała.
Zajrzałem do pudełka.
Potem u Noego.
„Bo najwyraźniej fatalnie poradziłem sobie z tym, żeby wyglądało to mniej kryminalnie”.
Za nią stało kilku dorosłych.
“DLACZEGO TWOJE PIENIĄDZE SĄ NA MOIM PODWÓRKU?”
Nie zostawili pudeł bez opieki. Czekali tuż za naszym żywopłotem, aż Noah wyjdzie na zewnątrz.
Hannah też tam była.
I Lucy.
Nadal mam na sobie czerwoną sukienkę.
Kobieta wskazała na identyfikator służbowy znajdujący się w metalowym pudełku na lunch.
„To ja” – powiedziała. „Jestem Tessa”.
Czekali tuż za naszym żywopłotem, aż Noe wyjdzie na zewnątrz.
Noe zmrużył oczy.
“Ty włożyłeś tam tyle pieniędzy?”
„Pod nadzorem” – odpowiedziała Tessa. „Podobno ośmiolatkowie są bardzo podejrzliwymi księgowymi”.
Cyril stłumił śmiech dłonią.
Hannah podeszła bliżej, trzymając Lucy na jednym biodrze.
“Ty włożyłeś tam tyle pieniędzy?”
„Lunchboxy pochodzą od rodzin z ośrodka społecznościowego” – wyjaśniła. „Wczoraj wieczorem zamieściłam zdjęcie Lucy w sukience”.
Noe spojrzał na Hannę.
“Powiedziałeś wszystkim, że opuściłem lunch?”
„Wczoraj wieczorem zamieściłam zdjęcie Lucy w sukience”.
„Powiedziałam im, co zrobiłeś” – powiedziała delikatnie. „Włącznie z tą częścią, w której twoja mama powiedziała, że nie wolno ci tego więcej robić”.
Tessa kucnęła obok zniszczonego pudełka.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
