Lila wpatrywała się w ekran.
Jej twarz powoli się rozpadała.
„Mówiłeś mi, że jest niestabilna.”
Ethan nic nie powiedział.
„Mówiłeś mi, że jest tobą zauroczona.”
Nadal nic.
„Powiedziałeś mi, że odszedłeś, bo chciałeś wieść czyste życie”.
Ethan w końcu wyszeptał:
„Lila…”
Odsunęła się od niego.
„Skłamałeś mnie.”
Wtedy Noe przemówił.
„Jest jeszcze jedna rzecz.”
Spojrzałem na niego.
Podniósł zdjęcie wyjęte z pudełka.
Było to zdjęcie Ethana i Noaha zrobione wiele lat wcześniej.
Na odwrocie, napisanym ręką Ethana, widniało siedem słów:
„Bez względu na wszystko, zawsze wybiorę ciebie.”
Noe spojrzał na swego ojca.
„Przestałeś mnie wybierać.”
Twarz Ethana pękła.
Po raz pierwszy tego wieczoru wyglądał mniej jak arogancki pan młody, a bardziej jak przestraszony ojciec, który w końcu zdał sobie sprawę, co stracił.
„Myliłem się” – wyszeptał.
Noe się nie poruszył.
„Nazwałeś mamę dziś wieczorem bałaganiarą.”
Ethan spuścił głowę.
„Ona nie jest.”
Głos Noaha lekko drżał.
„To ona została.”
W pokoju panowała cisza.
„To ona przyszła do mojej szkoły”.
„To ona pomogła mi z pracą domową.”
„To ona czuwała, kiedy byłam chora.”
Spojrzał prosto na Ethana.
„Wyszedłeś.”
Oczy Ethana napełniły się łzami.
“Przepraszam.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
