Nie próbował przejąć kontroli.
Dawał mi wybór.
Po raz pierwszy od lat zaufałam mu na tyle, żeby się zgodzić.
Otworzyłem kopertę.
Wewnątrz znajdowały się dwie strony i fotografia.
Zdjęcie wypadło pierwsze.
Luca to złapał.
Spojrzał na obraz.
A potem zamarł.
“Co?”
Nie odpowiedział.
Wziąłem zdjęcie z jego ręki.
Młody mężczyzna stał przed szpitalem, trzymając noworodka.
Tego podobieństwa nie dało się zignorować.
Miał oczy Luki.
Szczęka Luki.
Nawet jego wyraz twarzy wyglądał znajomo.
Ale zdjęcie zrobiono ponad trzydzieści lat przed narodzinami Luki.
Odwróciłem ją.
Moja babcia napisała:
Matteo Carter Moretti — nazwisko, które wymazali.
Wpatrywałem się w te słowa.
Furman.
Moretti.
Za mną mama zareagowała cicho.
Luca mówił prawie szeptem.
„Kim jest Matteo?”
Moje ręce drżały, gdy rozkładałam pierwszą stronę.
List zaczynał się od jednego zdania.
Jeśli Nia Carter i syn rodziny Moretti mają razem dzieci, to największe obawy Vittorii już się spełniły.
Spojrzałem na Lukę.
Żadne z nas nic nie powiedziało.
Potem czytałem dalej.
Następne zdanie zmieniło wszystko, co myślałam, że wiem o naszym małżeństwie, naszych dzieciach i determinacji Vittorii Moretti, by nas rozdzielić.
Moja babcia napisała:
Bliźniaki nie będą pierwszymi dziećmi w waszych rodzinach, które będą miały ten sam rodowód.
