Właśnie dlatego warto je dawać.”
Kiedy dotarłam do końca, strona była już rozmazana od łez.
Siedzący po drugiej stronie stołu Robert także płakał.
Przyznał, że przyjął pracę w hospicjum, ponieważ chciał zarobić wystarczająco dużo pieniędzy, żeby móc kupić mi designerską torebkę, nie ruszając przy tym naszych oszczędności ani funduszu awaryjnego.
Zanim udało mu się zaoszczędzić wystarczająco dużo, Margaret zmarła i wybrała mnie na swojego następcę.
Przyznał się do wszystkiego.
Bieda w dzieciństwie.
Strach.
Stałe przekonanie, że dbanie o jutro jest ważniejsze niż świętowanie dnia dzisiejszego.
Potem spojrzał na mnie i spokojnie przyznał:
„Starając się tak bardzo, żebyś zawsze czuł się bezpiecznie… niechcący sprawiłem, że poczułeś się niewidzialny”.
Miał rację.
Nigdy nie wątpiłam, że Robert mnie kocha.
Jednak miłość, która nigdy nie jest okazywana, może stopniowo zacząć wydawać się nieobecna.
Kilka tygodni później zaprosiliśmy naszą rodzinę na obiad.
Po deserze przeczytałem list Margaret na głos.
Kiedy skończyłem, przez chwilę nikt się nie odzywał.
Na koniec Lila uśmiechnęła się przez łzy.
„Myślałem, że Robert próbował zaimponować wszystkim.”
Robert zaśmiał się cicho.
„To byłoby o wiele łatwiejsze.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
