„Wyłącz to” – powiedziałem.
Opuścił rękę. „Co teraz?”
„David ma wiele do wyjaśnienia”.
“Wpadłem na twoją matkę.”
Jego twarz zmieniła się, zanim zdążył ją ukryć.
„Powiedziałeś jej, że zgodziłem się na remont?”
“Donna, nie zaczynaj.”
“Odpowiedz mi.”
Wyciszył telewizor. „Powiedziałem jej wszystko, co musiała wiedzieć”.
“Wpadłem na twoją matkę.”
“Więc skłamałeś.”
„Nie chciałem, żeby czuła się źle”.
„Nie. Chciałeś, żeby myślała, że jesteś bohaterem”.
Jego twarz poczerwieniała. „Robisz z tego szpetną awanturę”.
„Zaczęło się robić nieprzyjemnie, kiedy wydałeś nasze pieniądze i wykorzystałeś moją aprobatę jak paragon”.
“Więc skłamałeś.”
Wstał. „Zrobiłem to, co musiałem”.
„Nie”. Otworzyłem teczkę i podniosłem wydruki anulowania. „Zrobiłeś to, co dobrze na tobie wyglądało. A nawet nie masz wystarczająco dużo, żeby dokończyć remont, prawda?”
Podszedłem bliżej. „Ile trzeba zapłacić po rozbiórce?”
“Zajmę się tym.”
„Za jakie pieniądze?”
“Zajmę się tym.”
“To nie twoja sprawa.”
Opuściłem papiery.
„Miałeś zamiar poprosić mnie o fundusz awaryjny. Bądź szczery.”
Potarł usta.
„Mama nie może zostać sama ze zdemolowaną kuchnią”.
Spojrzałam na niego.
“Bądź szczery.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
