“Dlaczego?”
„Ten ci się nie spodoba.”
„Daj mi zobaczyć. Danielu, daj mi telefon.”
Podał mi ją. Miałam potargane włosy. Wyglądałam na zmęczoną. Ale Paige się śmiała, a Piper machała skarpetką w powietrzu, a ja uśmiechałam się, patrząc na nią. „Podoba mi się”.
Daniel wpatrywał się we mnie. „Masz strasznie opuchniętą twarz”.
Mój uśmiech zniknął. „Puchnięty?”
„A ta koszula w niczym nie pomaga.”
Odłożyłam telefon. Daniel otworzył lodówkę. „Kiedy w końcu wracasz na siłownię, Mona?”
Wpatrywałem się w jego plecy. „Może kiedy nie będę spał z powodu niespokojnego snu”.
„Mają teraz dziesięć miesięcy.”
„Wiem, ile lat mają nasze córki”.
„Nie można wykorzystywać ciąży w nieskończoność”.
Poczułam, jak zaciska mi się szczęka. „Nosiłam bliźnięta, miałam trudne cesarskie cięcie i przez dziesięć miesięcy biegałam z niespokojnym snem. Czemu martwisz się o siłownię? Zachowujecie się, jakby moje ciało miało termin”.
Zamknął lodówkę. „Nie powiedziałem tego”.
„Nie musiałeś.”
Daniel skinął głową w stronę mojego telefonu. „Usuń zdjęcie. Później zrobimy lepsze”.
Minutę wcześniej patrzyłam na to zdjęcie i widziałam moje córki. Teraz zobaczyłam swoje policzki, brzuch, ramiona. Nacisnęłam „Usuń”.
Część trzecia: „Pomyśl tylko o tym, co masz na sobie”
Daniel wziął kawę. „Tata dzwonił. On i mama zabierają wszystkich do aquaparku w sobotę z okazji rocznicy ślubu”.
Wytarłam tacę Paige. „Brzmi nieźle”.
„Elliot i Jane idą.”
Moja ręka się zatrzymała. Elliot był młodszym bratem Daniela. Jane była jego nową dziewczyną, dwudziestopięcioletnią trenerką fitness. Słyszałam już, jak Daniel opowiadał o niej – jaka była wysportowana, jak dobrze wyglądała, że mogła nosić wszystko. Starałam się tym nie przejmować.
“Dobra.”
Daniel spojrzał na mnie. „Pomyśl tylko, co masz na sobie”.
„Do parku wodnego?”
„Wiesz, co mam na myśli.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
