Nie zaprzeczenie.
Niewinni pracownicy.
„Konta płacowe nie są zamrożone” – powiedziałem.
Carol znieruchomiała.
Rebecca ich rozdzieliła.
Ograniczeniom podlegały jedynie rodzinne konta inwestycyjne, konta do transferu majątku i konta osobiste powiązane z podejrzeniem oszustwa.
Carol nie mogła używać pracowników jako tarcz.
„Kto ci pomógł?” zapytała.
„Mój prawnik”.
„Mam na myśli wnętrze firmy”.
Nic nie powiedziałem.
Jej wzrok przesunął się po stole.
Podejrzliwość malowała się na każdej twarzy.
To było pierwsze pęknięcie.
Przez lata Carol dbała o ich lojalność, wmawiając każdemu, że jest bardziej godny zaufania niż inni.
Teraz żaden z nich nie wiedział, kto dał mi te dokumenty.
Odpowiedź brzmiała: nikt.
Nieumyślnie.
Mark zsynchronizował swoją służbową pocztę z naszym komputerem domowym.
Asystent Carol wysłał dokumenty do niewłaściwego folderu współdzielonego.
Jego brat zostawił na naszej drukarce firmowy arkusz kalkulacyjny po tym, jak korzystał z naszego biura w okresie Bożego Narodzenia.
Stopniowo, niedbale, zbudowali całą obudowę sami.
Mark oddał telefon.
“Julia, proszę.”
Po raz pierwszy w jego głosie słychać było strach, a nie złość.
„Wróć do domu” – powiedziałem.
„Możemy to naprawić.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
