“Nic.”
“Kochanie, spójrz na mnie.”
Jej broda drżała.
“Tata powiedział, że będziesz zły, jeśli ci powiem.”
Każdy mięsień w moim ciele znieruchomiał.
“Powiedz mi co?”
Spojrzała w stronę niedźwiedzia.
„Jak rozmawiałeś z tatą?”
Wskazała na to.
Na początku myślałem, że wyobraziła sobie, jak on mówi.
Wtedy zauważyłem szwy.
Wąski fragment grzbietu niedźwiedzia miał nieco ciemniejszy odcień brązu niż reszta.
Szwy były szersze, jakby ktoś rozciął szew i zszył go ręcznie.
Nie wahałem się.
Złapałem materiał i pociągnąłem.
Nić pękła.
Wsunąłem rękę w otwór i poczułem coś twardego.
Wtedy coś ciepłego dotknęło moich palców.
Złapałem go i wyciągnąłem.
“O nie, nie.”
To był smartfon.
Z ucha niedźwiedzia wychodziły cienkie druty, pod którymi znajdował się maleńki głośnik i mikrofon, ukryty pod wypełnieniem.
Ekran był ciemny.
Kliknąłem boczny przycisk i się zaświecił.
Wiedziałem wtedy, że Clint dzwonił z tego numeru do naszej córki.
A jeśli Ava mówiła prawdę, to była to automatyczna odpowiedź.
Ava zaczęła szlochać.
“Czy mam kłopoty?”
Położyłem telefon na stole.
„Nie. Nie masz kłopotów.”
Powiedział, że to tylko dla nas.
Zmusiłem się do zachowania spokoju w głosie.
„Jak długo z nim rozmawiasz?”
„Odkąd pojawił się niedźwiedź.”
“Ile razy?”
“Codziennie.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
